Carile Antonio(1940, 2013). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Bologna (1970) και εν συνεχεία του Παραρτήματος της Ravenna, το οποίο ίδρυσε ο ίδιος (1996-2011).
Fittschen Klaus (1936, 2018). Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Göttingen. Τέως Διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.
Gehrke Hans-Joachim (1945, 2020). Καθηγητής της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Freiburg (1987-2011). Πρόεδρος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στο Βερολίνο (2008-2011). Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Χαϊδελβέργης, της Γερμανικής Ακαδημίας Φυσικών Επιστημόνων Leopoldina και της Academia Europaea.
Hunter Richard Lawrence (1953, 2014) (α. μ. 2001). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge.
Janko Murray Richard Charles (1955, 2017). Κλασικός φιλόλογος και ελληνιστής, Καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Michigan των ΗΠΑ. Είναι συνδιευθυντής στο ερευνητικό πρόγραμμα «Philodemus Translation Project» και μέλος των επιστημονικών εταιρειών και οργανισμών American Philological Association, American Philological Society, American Academy of Arts and Sciences, Institute for Advanced Study, Princeton και National Humanities Center.
Jouanna Jacques (1935, 2005). Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου ΙΙ (1970-1981), Καθηγητής του Πανεπιστημίου Paris-Sorbonne (Paris IV) (1977-2004). Διευθυντής του περιοδικού Revue des études grecques (1988-) , μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres του Institut de France (1997).
Malkin Irad (1951, 2020). Καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, ως και Καθηγητής Μεσογειακής Ιστορίας και Πολιτισμών στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Επισκέπτης Καθηγητής στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Maran Joseph (1957, 2018). Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας και Πρωτοϊστορίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Μέλος από το 2005 της Κεντρικής Διεύθυνσης του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.
Montanari Franco (1950, 2018) (α. μ. 2010). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Genova. Πρόεδρος της Fédération Internationale des Études Classiques.
Nagy Gregory (1942, 2010). Καθηγητής της Ελληνικής Κλασικής Φιλολογίας και της Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Εταίρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, Διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Harvard. Πρόεδρος της Αμερικανικής Φιλολογικής Εταιρείας.
Parker Robert (1950, 2017). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Μελετητής της αρχαίας ελληνικής θρησκείας.
Zimmermann Bernhard (1955, 2022) (α. μ. 2014). Τακτικός Καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Freiburg. Πρόεδρος της Γερμανικής Εταιρείας Κλασικών Φιλολόγων, τακτικό μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών της Χαϊδελβέργης, επικεφαλής διεθνούς ερευνητικού προγράμματος για τον σχολιασμό των αποσπασμάτων των αρχαίων κωμικών ποιητών.
Ahrweiler-Γλύκατζη Ελένη (1926, 1976). Καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας και επίτιμος Πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Παρισιού (Paris I), Ιδρύτρια και Διευθύντρια του Κέντρου Σπουδών και Έρευνας της Ιστορίας και του Πολιτισμού του Βυζαντίου, Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης.
Ayensa Prat Eusebi (1967, 2016). Ελληνιστής, πρώην Διευθυντής του Ισπανικού Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας.
Γούτας Δημήτριος (1945, 2015). Καθηγητής αραβικών και ισλαμικών σπουδών στο Τμήμα Μεσανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου του Yale.
Deger-Jalkotzy Sigrid (1940, 2005). Καθηγήτρια Μυκηνολογίας, Προϊστορίας και Πρωτοϊστορίας της Μεσογείου και των παραδουναβίων χωρών στο Πανεπιστήμιο του Salzburg, τακτικό μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών.
Diggle James (1944, 2001). Καθηγητής Ελληνικής και Λατινικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge, Διευθυντής Κλασικών Σπουδών στο Queen’s College, Πρόεδρος της Φιλολογικής Εταιρείας του Cambridge.
Godart Louis (1945, 1999). Καθηγητής Αρχαιολογίας και Μυκηναϊκής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Napoli, Διευθυντής της αρχαιολογικής αποστολής του Πανεπιστημίου της Napoli στην Κρήτη.
Hunter Richard Lawrence (1953, 2001) (ξ. ε. 2014).
Koder Johannes (1942, 2006). Βυζαντινολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας των Πανεπιστημίων Μαγεντίας (1978-1985) και Βιέννης (1985-2010).
Κοσμόπουλος Μιχαήλ (1963, 2019) (τ.μ. Προϊστορική Αρχαιολογία [με έμφαση στην Εποχή του Χαλκού], 2023).
Kyrieleis Helmut (1938, 1994). Διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των Αθηνών και του Βερολίνου, Καθηγητής Αρχαιολογίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου./p>
Κωτσιόπουλος Αναστάσιος (1946, 2008). Καθηγητής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Λαγόπουλος Αλέξανδρος-Φαίδων (1939, 2008). Ομότιμος Καθηγητής Πολεοδομίας στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Maksimović Ljubomir (1938, 2001). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, Διευθυντής του Ινστιτούτου Βυζαντινών Ερευνών της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.
Meier Christian (1926, 1994). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας των Πανεπιστημίων Μονάχου, Βασιλείας και Κολωνίας, καθώς και του Collège de France.
Montanari Franco (1950, 2010) (ξ. ε. 2018).
Morrisson Cécile (1940, 2006). Βυζαντινολόγος, Νομισματολόγος. Διευθύντρια του Cabinet des Médailles της Bibliothèque Nationale (1988-1990), Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας Πολιτισμού του Βυζαντίου (Collège de France/CNRS, 1988-2000). Σύμβουλος για την Βυζαντινή Νομισματική στο Dumbarton Oaks (από το 1998).
Pöhlmann Egert (1933, 2011). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στα Πανεπιστήμια του Erlangen (1972-2001) και του Giessen (από το 1976). Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Rotolo Vincenzo (1931, 1991). Καθηγητής Νεοελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας και Διευθυντής του Ινστιτούτου Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Παλέρμου.
Sodini Jean-Pierre (1940, 2004). Καθηγητής Παλαιοχριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Paris Ι. Μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres.
Subotić Gojko (1931, 2006). Διευθυντής του Ινστιτούτου Ιστορίας της Τέχνης της Φιλοσοφικής Σχολής του Βελιγραδίου. Τακτικό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.
Τερζάκης Δημήτριος (1938, 2015). Συνθέτης. Καθηγητής Σύνθεσης στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία του Ντύσελντορφ, Επισκέπτης Καθηγητής στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου, Καθηγητής στο Ωδείον της Βέρνης και τακτικός Καθηγητής της Σύνθεσης στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία της Λειψίας.
Wiener Hewitt Malcolm (1935, 2018). Μελετητής της αιγαιακής προϊστορίας, και ιδιαίτερα του κρητομυκηναϊκού πολιτισμού.
Χαραλαμπίδης Κυριάκος (1940, 2013). Ποιητής. Αριστείο Γραμμάτων,Τεχνών και Επιστημών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Zimmermann Bernhard (1955, 2014) (ξ. ε. 2022).
Minucci Paola Maria (1948, 2024)
Αθανασιάδης-Νόβας Γεώργιος, 1893 (Ναύπακτος) – 1987. Λογοτεχνία 1955. Βουλευτής, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος της Βουλής. Κατ’ επανάληψη Υπουργός. Πρωθυπουργός (1965). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1965).
Αθανασιάδης Τάσος, 1913 (Σαλιχλί Μικράς Ασίας) – 2006. Πεζογραφία 1987. Γενικός Γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου (1945-1972). Βραβείο Χέρντερ, παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος. Επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1994).
Άμαντος Κωνσταντίνος, 1874 (Χώρα Χίου) – 1960. 1926. Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1925-1939), Υπουργός Παιδείας (1945 επί Κυβερνήσεως Πλαστήρα). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1944).
Αντωνίου Θεόδωρος, 1935 (Αθήνα) – 2018. Μουσική Σύνθεση 2014. Καθηγητής Σύνθεσης στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.
Αργυρός Ουμβέρτος, 1882 (Καβάλα) – 1963. Ζωγραφική 1959. Καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1929-1953), Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών Ακαδημίας Αθηνών (1952).
Βαλτινός Θανάσης, 1932 (Καστρί Κυνουρίας) – 2024. Νέα Ελληνική Πεζογραφία 2008. Πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων επί τέσσερις θητείες. Τιμήθηκε με το Βραβείο σεναρίου του Φεστιβάλ Καννών (1984), το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1990), το Διεθνές Βραβείο Καβάφη (2001), το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη (2002), καθώς και με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας (2003). Πρόεδρος της Ακαδημίας (2016).
Βέης Νίκος, 1883 (Τρίπολη) – 1958. Ελληνική Φιλολογία (Αρχαία, Μέση και Νεωτέρα) 1943. Καθηγητής Μεσαιωνικής και Νεωτέρας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1925-1946), Βουλευτής Αθηνών.
Βενέζης Ηλίας, 1904 (Κυδωνίες Μικράς Ασίας) – 1973. Λογοτεχνία 1957. Γενικός Γραμματεύς και Διευθύνων Σύμβουλος του Οργανισμού Εθνικού Θεάτρου. Γραμματεύς επί των Πρακτικών της Ακαδημίας (1963-1968).
Βλάχος Άγγελος, 1915 (Μανσούρα Αιγύπτου) – 2003. Λογοτεχνία/ Πεζογραφία 1985. Διπλωματικός, Πρέσβης (1968-1972),Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Εξωτερικών (1973-1974), Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ (1974), Γενικός Διευθυντής ΕΙΡΤ (1974-1975).
Βρεττάκος Νικηφόρος, 1911 (Κροκεές Λακωνίας) – 1991. Ποίηση 1987. Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1940, 1956).
Γρόλλιος Κωνσταντίνος, 1917 (Κέρκυρα) – 2006. Λατινική Φιλολογία 1994. Καθηγητής Λατινικής Φιλολογίας του ΑΠΘ(1957-1985).
Δεληβορριάς Άγγελος, 1937 (Αθήνα) – 2018. Αρχαιολογία – Μουσειολογία 2016. Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επί σειρά ετών Διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη.
Δερτιλής Γεώργιος, 1939 (Αθήνα) – 2023. Νεοελληνική Ιστορία [από τη σύσταση του ελληνικού κράτους ως τη σύγχρονη εποχή] 2022. Καθηγητής στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην École des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι. Τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας.
Δημητριάδης Κωνσταντίνος, 1881 (Στενήμαχος) – 1943. Γλυπτική 1936. Διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών(1930-1943).
Δημουλά Κική, 1931 (Αθήνα) – 2020. Ποίηση 2002.
Δροσίνης Γεώργιος, 1859 (Αθήνα) – 1951. Ποίηση 1926. Πρώτος Γραμματεύς επί των Δημοσιευμάτων της Ακαδημίας (1926-1927).
Ευαγγελάτος Σπύρος, 1940 (Αθήνα) – 2017. Επιστήμη του Θεάτρου: Ιστορία, Φιλολογία, Θεωρία 2005. Ιδρυτής του Αμφι-Θεάτρου (1975-2011). Διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1977-1980), πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (1992-1996), καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1999-2006). Πρόεδρος της Ακαδημίας (2013).
Ζακυθηνός Διονύσιος, 1905 (Ληξούρι) – 1993. Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Ιστορία και Πολιτισμός 1966. Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1939-1970). Διευθυντής των Γενικών Αρχείων του Κράτους (1937-1946), Διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του ΒΙΕ (1960-1975), Υφυπουργός Τύπου (1946), Υπουργός Προεδρίας (1963-1964), Βουλευτής Επικρατείας (1974-1977). Γραμματεύς επί των Πρακτικών της Ακαδημίας (1968-1969). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1974).
Θωμόπουλος Επαμεινώνδας, 1878 (Πάτρα) – 1976. Ζωγραφική 1945 (π. μ. 1930). Καθηγητής Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1915-1948), Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1927). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1962).
Ιακωβίδης Γεώργιος, 1853 (Χύδηρα Λέσβου) – 1932. Ζωγραφική 1926. Καθηγητής Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1904-1930), Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1914).
Ιακωβίδης Σπύρος, 1923 (Αθήνα) – 2013. Αρχαιολογία 1991. Επιμελητής Αρχαιοτήτων (1952-1954). Καθηγητής των Πανεπιστημίων Αθηνών (1970-1974), Marburg (1976-1977), Χαϊδελβέργης (1977) και Πενσυλβανίας (1979-1991). Γραμματεύς επί των Πρακτικών (2000-2003) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (2004).
Καββαδίας Παναγής, 1849 (Κοθρέας Κεφαλληνίας) – 1928. Αρχαιολογία 1926. Έφορος και Γενικός Έφορος των Αρχαιοτήτων. Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1904-1922). Γραμματεύς της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1895-1909, 1912-1920). Ιδρυτής του περιοδικού Αρχαιολογικόν Δελτίον.
Καλιτσουνάκης Ιωάννης, 1878 (Χανιά) – 1966. Αρχαία Φιλολογία 1926. Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1924-1948), Καθηγητής Μεσαιωνικής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Βερολίνου (1928-1948). Πρόεδρος (1947) και Γραμματεύς επί των Δημοσιευμάτων της Ακαδημίας (1950-1966).
Καλομοίρης Μανώλης, 1883 (Σμύρνη) – 1962. Μουσική 1945. Ιδρυτής (1919) και Διευθυντής (1919-1926) του Ελληνικού Ωδείου, Ιδρυτής του Εθνικού Ωδείου (1926). Γενικός Διευθυντής (1944-1945) και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1950-1952).
Καμπανέλλης Ιάκωβος, 1921 (Νάξος) – 2011. Θεατρική Δραματουργία 1999. Σπούδασε σχέδιο στην νυχτερινή Βιοτεχνική Σχολή Αθηνών. Κατά την διάρκεια του πολέμου έμεινε κρατούμενος για δυόμισι χρόνια στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Μαουτχάουζεν. Συνεργάστηκε με το «Θέατρο Τέχνης» του Καρόλου Κουν. Υπήρξε θεμελιωτής της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας και επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Κύπρου, Θεσσαλονίκης και Αθηνών.
Καμπίτογλου Αλέξανδρος, 1922 (Θεσσαλονίκη) – 2019. Κλασική Αρχαιολογία 1994. Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ (1961-1989), Διευθυντής του Nicholson Museum of Antiquities (1963-2000), Διευθυντής του Αυστραλιανού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών (1981-2019).
Καμπούρογλους Δημήτριος, 1852 (Αθήνα) – 1942. Πεζογραφία 1927. Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1923). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1934).
Καμπύλης Αθανάσιος, 1928 (Τρίκαλα) – 2021. Βυζαντινή Φιλολογία 1996. Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου. Πρόεδρος της Εταιρείας Γερμανών Βυζαντινολόγων (1979-1993). Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Καρούζος Χρήστος, 1900 (Άμφισσα) – 1967. Αρχαιολογία 1955. Έφορος των Αρχαιοτήτων. Διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (1942-1964), του οποίου υπήρξε ο αναγεννητής.
Κεραμόπουλλος Αντώνιος, 1870 (Βλάστη Κοζάνης) – 1960. Αρχαιολογία 1926. Καθηγητής Δημοσίου και Ιδιωτικού Βίου των Αρχαίων Ελλήνων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1924-1938). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1938).
Κόκκινος Διονύσιος, 1884 (Πύργος Ηλείας) – 1967. Πεζογραφία 1950. Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1935-1954), Εθνικόν Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1948).
Κουγέας Σωκράτης, 1876 (Δολοί Μεσσηνίας) – 1966. Αρχαία Ιστορία 1929. Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1918-1947), Διευθυντής του Τμήματος Χειρογράφων Εθνικής Βιβλιοθήκης (1926-1966). Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1943-1951), Πρόεδρος της Ακαδημίας (1953) και Δωρητής της.
Κουκουλές Φαίδων, 1881 (Ερμούπολη) – 1956. Βυζαντινός Πολιτισμός 1951. Καθηγητής Δημοσίου και Ιδιωτικού Βίου των Βυζαντινών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1931-1951).
Κουρεμένος Βασίλειος, 1875 (Βουλιαράτες Δεροπόλεως) – 1957. Αρχιτεκτονική 1926. Διευθυντής των Τεχνικών Υπηρεσιών Αδριανούπολης (1920-1922), Καθηγητής Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ (1925-1928). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Κουρουνιώτης Κωνσταντίνος, 1872 (Χίος) – 1945. Αρχαιολογία 1929. Έφορος Αρχαιοτήτων (1895-1937), Διευθυντής της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας, Διευθυντής του Επιγραφικού Μουσείου.
Κυδωνιάτης Σόλων, 1906 (Κόρινθος) – 2001. Αρχιτεκτονική 1977. Καθηγητής Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ (1956). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1989).
Λάββας Γεώργιος, 1935 (Ρηχέα Λακωνίας) – 2006. Ιστορία της Αρχιτεκτονικής, Ρυθμολογία και Θεωρία της Αρχιτεκτονικής 2003. Καθηγητής Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1976-1992) και καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης και Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1992-2002).
Λαΐου Αγγελική, 1941 (Αθήνα) – 2008. Βυζαντινή Ιστορία 1998. Καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας των Πανεπιστημίων Rutgers (1975-1981) και Harvard (1981-2008). Διευθύντρια του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Dumbarton Oaks στην Ουάσινγκτον (1989-1998). Βουλευτής επικρατείας (2000-2002) και υφυπουργός Εξωτερικών (2000).
Μαθιόπουλος Παύλος, 1876 (Αθήνα) – 1956. Ζωγραφική 1949. Καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Αθήνα) (1910-1949).
Μαλτέζου Χρύσα, 1941 (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου) ‒ 2025. Ιστορία του Νέου Ελληνισμού [1453-1821] 2012. Καθηγήτρια Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1982-1995). Καθηγήτρια Ιστορίας και Πολιτισμού της Ευρώπης με έμφαση στην Ελλάδα της βενετοκρατίας και της τουρκοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1995-1998). Διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας.
Μανούσακας Μανούσος, 1914 (Ρέθυμνο) – 2003. Ιστορία της Δύσεως κατά τους Μέσους Χρόνους [εν συναφεία προς τον Ελληνισμόν] 1982 (α. μ. 1980). Καθηγητής Ιστορίας Μέσων και Νεωτέρων Χρόνων του ΑΠΘ. Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας. Διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1990-1993), Γραμματεύς επί των Δημοσιευμάτων (1998-2003) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1995).
Μαρινάτος Σπυρίδων, 1901 (Ληξούρι) – 1974. Αρχαιολογία 1955.Έφορος αρχαιοτήτων Κρήτης (1925-1937). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1939-1967) και πρύτανης (1958-1959). Διευθυντής αρχαιοτήτων και ιστορικών μνημείων του Υπουργείου Παιδείας (1937-1939, 1955-1958). Γενικός Επιθεωρητής Αρχαιοτήτων (1967-1974). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1971).
Μέγας Γεώργιος, 1893 (Μεσημβρία Β. Θράκης) – 1976. Λαογραφία 1970. Καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1947-1961). Διευθυντής Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας (1936-1956). Πρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, Πρόεδρος του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης.
Μελάς Σπύρος, 1883 (Ναύπακτος) – 1966. Λογοτεχνία 1935. Ιδρυτής και Διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης (1925) και της Ελεύθερης Σκηνής (1929). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1959).
Μενάρδος Σίμος, 1872 (Μυτιλήνη) – 1933. 1926. Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1911-1933), Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1925-1926). Πρώτος Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας (1926-1933).
Μυλωνάς Γεώργιος, 1898 (Σμύρνη) – 1988. Αρχαιολογία 1970 (α. μ. 1957). Καθηγητής των Πανεπιστημίων του Ιλλινόις και Σαιντ Λούις (1931-1967), Γενικός Γραμματεύς της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1979-1988). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1980).
Μυλωνάς Παύλος, 1915 (Αθήνα) – 2005. Αρχιτεκτονική 1996. Καθηγητής Ρυθμολογίας (Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1956-1982).
Μυριβήλης Στράτης, 1892 (Συκαμιά Λέσβου) – 1969. Λογοτεχνία 1958. Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Νιρβάνας Παύλος, 1866 (Μαριανούπολη) – 1937. Λογοτεχνία 1928. Σπούδασε ιατρική. Αξιωματικός ιατρός του Β.Ν. Πρόεδρος της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής του Ναυτικού, Τμηματάρχης του Υπουργείου Ναυτικών.
Ξενόπουλος Γρηγόριος, 1867 (Φανάρι Κωνσταντινουπόλεως) –1951. Λογοτεχνία 1931. Ιδρυτής και Διευθυντής της Νέας Εστίας, αρχισυντάκτης του περιοδικού Η Διάπλασις των Παίδων. Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας (1922), Βραβείον Ακαδημίας Αθηνών (1929).
Ξυγγόπουλος Ανδρέας, 1891 (Αθήνα) – 1979. Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Αρχαιολογία 1966. Επιμελητής (1920-1924) και Έφορος (1925-1940) Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1940-1956) και Πρύτανης (1953).
Οικονόμος Γεώργιος, 1883 (Αθήνα) – 1951. Αρχαιολογία 1926. Έφορος Αρχαιοτήτων (1908-1928), Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1928-1951). Διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου (1923-1928), του Αρχαιολογικού Μουσείου (1930-1933) και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας (1933-1937), Γενικός Γραμματεύς της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1924-1951), Υπουργός Παιδείας
δις σε υπηρεσιακές κυβερνήσεις. Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1927-1934) και Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας (1934-1951). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Ορλάνδος Αναστάσιος, 1887 (Σπέτσες) – 1979. Αρχιτεκτονική 1926. Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας (1919-1940), Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής (1943-1958) του ΕΜΠ, Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1939-1958). Γενικός Γραμματεύς της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1951-1979). Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1951-1956), Γενικός Γραμματεύς (1956-1966) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1950). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Παλαμάς Κωστής, 1859 (Πάτρα) – 1943. Ποίηση 1926. Γενικός Γραμματεύς Πανεπιστημίου Αθηνών (1897-1929). Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1926-1927) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1930).
Παλλάντιος Μενέλαος, 1914 (Πειραιάς) – 2012. Μουσική 1970. Καθηγητής και Πρόεδρος του Ωδείου Αθηνών. Διευθυντής της Χορωδίας Αθηνών, Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1977-1980), Γενικός Γραμματεύς (1984-1989) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1983).
Παπαντωνίου Ζαχαρίας, 1877 (Καρπενήσι) – 1940. Λογοτεχνία 1938. Νομάρχης Ζακύνθου, Κυκλάδων, Μεσσηνίας, Διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης (1918-1940). Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1923).
Παπατσώνης Παναγιώτης, 1895 (Αθήνα) – 1976. Ποίηση 1968. Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής (1966).
Παππάς Ιωάννης, 1913 (Κωνσταντινούπολη) – 2005. Γλυπτική 1980. Καθηγητής των Εργαστηρίων της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1953-1978) και Διευθυντής (1959-1969). Αντεπιστέλλον μέλος του Institut de France (1972).
Πετρίδης Πέτρος, 1892 (Νίγδη Καππαδοκίας) – 1977. Μουσική 1959. Λέκτωρ της Νεοελληνικής Γλώσσης και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1919-1921).
Πετσάλης-Διομήδης Αθανάσιος, 1904 (Αθήνα) – 1995. Πεζογραφία 1977. Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (1950), Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1956, 1963).
Πικιώνης Δημήτριος, 1887 (Πειραιάς) – 1968. Αρχιτεκτονική 1966. Καθηγητής Διακοσμητικής της Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ (1925-1958). Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1948).
Πολίτης Λίνος, 1906 (Αθήνα) – 1982. Νέα Ελληνική Φιλολογία 1980. Καθηγητής Νεώτερης Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1948-1969). Πρόεδρος του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη.
Πρεβελάκης Παντελής, 1909 (Ρέθυμνο) – 1986. Πεζογραφία 1977. Καθηγητής Ιστορίας και Επιστήμης της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1939-1974). Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου (1962), Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1959, 1966).
Προβελέγγιος Αριστομένης, 1850 (Σίφνος) – 1936. Ποίηση 1926. Γενικός Γραμματεύς του Πανεπιστημίου
Αθηνών (1891-1892). Βουλευτής Σίφνου (1899-1905).
Ρωμαίος Κωνσταντίνος, 1874 (Βούρβουρα Κυνουρίας) – 1966. Αρχαιολογία 1945. Έφορος Αρχαιοτήτων (1908-1922), Διευθυντής της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας (1922-1925), Έφορος Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (1925-1928), Καθηγητής Αρχαίας Τέχνης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1928-1940). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1956).
Ρωμαίος Κωνσταντίνος, 1913 (Πάνιτσα Γυθείου) – 1992. Λαογραφία 1980. Καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1976-1980).
Σακελλαρίου Μιχαήλ, 1912 (Πάτρα) – 2014. Αρχαία Ελληνική Ιστορία 1983. Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ιδρυτής και διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού (1993-1995). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1992). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Σαράντη Γαλάτεια, 1920 (Πάτρα) – 2009. Πεζογραφία 1997. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Διετέλεσε Γενικός Γραμματεύς της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Στέγης Γραμμάτων και Καλών Τεχνών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Σαχίνης Απόστολος, 1919 (Αθήνα) – 1997. Νέα Ελληνική Φιλολογία 1984. Καθηγητής Νεώτερης Ελληνικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1965-1984), λογοτεχνικός κριτικός. Γραμματεύς επί των Δημοσιευμάτων της Ακαδημίας (1994-1997). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Σβολόπουλος Κωνσταντίνος, 1938 (Αθήνα) – 2019. Ιστορία του Ελληνισμού κατά τους Νεωτέρους Χρόνους 2003. Καθηγητής της Ιστορίας των Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1978-1989), Καθηγητής της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1989-2005), Διευθυντής
του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (1981-1990) και του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Καραμανλής» (1990-2019). Γραμματεύς επί των Δημοσιευμάτων (2008) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (2010).
Σκάσσης Ερρίκος, 1884 (Ερμούπολη Σύρου) – 1977. Φιλολογία 1955. Καθηγητής Λατινικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1920-1954), Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1942-1944), Πρόεδρος της Ακαδημίας (1968).
Σκίπης Σωτήριος, 1881 (Αθήνα) – 1952. Λογοτεχνία 1945. Γραμματεύς (1929-24.9.1930) και Γενικός Γραμματεύς της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1930-1947). Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας (1922).
Σταματάκος Ιωάννης, 1896 (Μουντανίστικα Λακωνίας) – 1968. Κλασική Φιλολογία 1959. Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1940-1946) και Αθηνών (1946-1959).
Σωτηριάδης Γεώργιος, 1852 (Σιδηρόκαστρο Σερρών) – 1942. Αρχαιολογία 1926. Έφορος Αρχαιοτήτων (1896-1912). Καθηγητής Ιστορίας των Πανεπιστημίων Αθηνών (1912-1926) και Θεσσαλονίκης (1926-1930). Πρύτανης Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1926).
Σωτηρίου Γεώργιος, 1880 (Σπέτσες) – 1965. Βυζαντινή Αρχαιολογία 1926. Διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου (1923-1960), Καθηγητής Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Επιγραφικής της Θεολογικής Σχολής και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεγάλο Βραβείο Βυζαντινολογίας από την Γαλλική Ακαδημία. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1941).
Σώχος Αντώνιος, 1888 (Υστέρνια Τήνου) – 1975. Γλυπτική 1965. Καθηγητής Γλυπτικής της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ (1926-1959).
Τερζάκης Άγγελος, 1907 (Ναύπλιο) – 1979. Πεζογραφία 1974. Γενικός Γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου (1937-1969). Διευθυντής Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου (1939), Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1957), Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών (1969).
Τέτσης Παναγιώτης, 1925 (Ύδρα) – 2016. Ζωγραφική 1993. Καθηγητής (1976-1991) και Πρύτανης (1989-1991) της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Συνιδρυτής του Ελευθέρου Σπουδαστηρίου Καλών Τεχνών (Σχολής Βακαλό) (1958-1976).
Τόμπρος Μιχαήλ, 1889 (Αθήνα) – 1974. Γλυπτική 1968. Καθηγητής Πλαστικής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ (1919-1924). Καθηγητής Γλυπτικής (1938-1960) και Διευθυντής (1954) της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Διευθυντής του Τμήματος Καλών Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας.
Τρυπάνης Κωνσταντίνος, 1909 (Χίος) – 1993. Αρχαία Φιλολογία 1974 (α. μ. 1971). Καθηγητής Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Φιλολογίας και Γλώσσας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (1945-1967). Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγου (1967-1974). Βουλευτής Επικρατείας και Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών (1967-1977). Ιδρυτικό μέλος (1982), Γενικός Γραμματεύς και Πρόεδρος της Εταιρείας Ρωμαϊκών Σπουδών. Γενικός Γραμματεύς (1981-1984) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1986).
Τσοπανάκης Αγαπητός, 1908 (Σάλακος Ρόδου) – 2005. Κλασική Φιλολογία 1984 (α. μ. 1982). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1955-1973). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1998).
Τσούντας Χρήστος, 1857 (Στενήμαχος Θράκης) – 1934. Αρχαιολογία 1926. Έφορος των Αρχαιοτήτων (1883-1904). Καθηγητής Ιστορίας της Αρχαίας Τέχνης των Πανεπιστημίων Αθηνών (1901-1925) και Θεσσαλονίκης (1926-1927).
Φαληρέας Βάσος, 1905 (Αθήνα) – 1979. Γλυπτική 1976. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας Αρμός. Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών (1967).
Χάρης Πέτρος, 1902 (Αθήνα) – 1998. Νεοελληνική Λογοτεχνία 1969. Διευθυντής της Νέας Εστίας (1933-1987), Γενικός Γραμματεύς της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1930-1964),Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Πρόεδρος της Ένωσης Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1971-1972) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1977). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Χαριτωνίδης Χαρίτων, 1878 (Μάκρη Μικράς Ασίας) – 1954. Φιλολογία 1946. Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του ΑΠΘ (1926-1940), Πρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων.
Χατζηδάκης Μανόλης, 1909 (Ηράκλειο) – 1998. Βυζαντινή Αρχαιολογία 1980. Επιμελητής (1934-1940) και Διευθυντής (1941-1973) του Μουσείου Μπενάκη. Έφορος (1943-1967) και Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων (1967-1975). Διευθυντής του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου (1961-1967,1974-1975). Γενικός Γραμματεύς και Πρόεδρος της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Γραμματεύς επί των Πρακτικών της Ακαδημίας (1981-1990).
Χατζηκυριάκος-Γκίκας Νικόλαος, 1906 (Αθήνα) – 1994. Ζωγραφική 1974. Καθηγητής Σχεδίου της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ. Αριστείο Καλών Τεχνών (1970).
Χατζιδάκις Γεώργιος, 1848 (Μύρθιο Ρεθύμνου) – 1941. Γλωσσολογία 1926. Καθηγητής Γλωσσολογίας και Ινδικής Φιλολογίας (1890-1923). Πρώτος πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1926). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1927).
Χρήστου Χρύσανθος, 1922 (Θεσπιές Βοιωτίας) – 2016. Ιστορία της Τέχνης 1991. Επιμελητής Αρχαιοτήτων (1951-1965). Πρώτος Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης (1965-1979) και Αθηνών (1979-1989).
Γεδεών Μανουήλ, 1851 (Κωνσταντινούπολη) – 1943. 1929. Μέγας Χαρτοφύλαξ και χρονογράφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αρχισυντάκτης της εφημερίδος του Πατριαρχείου Εκκλησιαστική Αλήθεια, ιστορικός της Εκκλησίας και της Παιδείας.
Θωμόπουλος Επαμεινώνδας, 1878 (Πάτρα) – 1976. 1930 (τ. μ. 1945).
Μητρόπουλος Δημήτριος, 1896 (Αθήνα) – 1960. 1933 (ε. μ. 1959). Συνθέτης, πιανίστας και αρχιμουσικός. Μουσικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Μιννεάπολης. Διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης.
Μωραϊτίδης Αλέξανδρος, 1851 (Σκιάθος) – 1929. 1928. Φιλόλογος και διηγηματογράφος από την Σκιάθο, εξάδελφος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών (1914).
Ουράνη Ελένη (Άλκης Θρύλος), 1896 (Αθήνα) – 1971. 1970. Σύζυγος του ποιητή Κώστα Ουράνη, λογοτέχνης, κριτικός, δοκιμιογράφος. Κληροδότησε την περιουσία της στην Ακαδημία Αθηνών, με την οποία ιδρύθηκε και λειτουργεί το «Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη».
Adrados Francisco Rodríguez (1922-2020, 2003) (α. μ. 1991). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, Ιδρυτής και Διευθυντής της Ισπανικής Εταιρείας Γλωσσολογίας, Διευθυντής της Ισπανικής Συλλογής Ελλήνων και Λατίνων Συγγραφέων.
Amandry Pierre (1912-2006, 1990) (α. μ. 1983). Γενικός Γραμματεύς της Γαλλικής Σχολής των Αθηνών (1942-1949), Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (1951-1969), Διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (1969-1981), Μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres του Institut de France (1972).
Beazley John, sir (1885-1970, 1963). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Beck Hans Georg (1910-1999, 1975). Καθηγητής Βυζαντινής και Νεώτερης Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου, Διευθυντής του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών, Πρόεδρος του Centro Tedesco di Studi Veneziani.
Carrère d’Encausse Hélène (1928-2023, 2008). Ιστορικός, Καθηγήτρια της Σορβόννης και του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων. Μέλος (1990) και από το 1999 Secrétaire Perpétuel της Γαλλικής Ακαδημίας. Ευρωβουλευτής (1994).
Chantraine Pierre (1899-1974, 1974). Ελληνιστής, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Croiset Maurice (1846-1935, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας της École Normale Supérieure και του Collège de France.
Dagron Gilbert (1932-2015, 2006) (α. μ. 1992). Καθηγητής στο Collège de France (1975). Διευθυντής του Κέντρου Πολιτισμού και Ιστορίας του Βυζαντινού Κόσμου του Collège de France και του CNRS. Τακτικό μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres (1994), της οποίας έχει διατελέσει και Πρόεδρος.
Demargne Pierre (1903-2000, 1977). Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, Διευθυντής της Αρχαίας Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας του Γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) και του Ινστιτούτου Τέχνης και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Devambez Pierre (1902-1980, 1975). Καθηγητής Αρχαιολογίας στην Σχολή του Λούβρου και Γενικός Διευθυντής του Τμήματος Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Μουσείου του Λούβρου.
Diehl Charles (1859-1944, 1933). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Doerpfeld Wilhelm (1853-1940, 1933). Αρχιτέκτων, Διευθυντής του εν Αθήναις Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου (1882-1912).
Dölger Franz (1891-1968, 1963). Καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Evans Arthur, sir (1851-1941, 1933). Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ανασκαφεύς της Κνωσού.
Fraser Peter Marshall (1918-2007, 2003). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Διευθυντής της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής των Αθηνών (1968-1971), Επίτιμος Αντιπρόεδρος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Georgiev Vladimir (1908-1986, 1978). Καθηγητής Γενικής και Συγκριτικής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας.
Grabar André (1896-1991, 1981). Καθηγητής Βυζαντινής Τέχνης στο Collège de France και στην École Pratique des Hautes Études.
Grégoire Henri (1881-1964, 1963). Καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών.
Hammond Nicholas G. L. (1907-2001, 1993). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Bristol και μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.
Herriot Édouard (1872-1957, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας, Δήμαρχος της Λυών, Υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός της Γαλλίας.
Hiller von Gærtringen Friedrich (1864-1947, 1933). Καθηγητής Επιγραφικής του Πανεπιστημίου του Βερολίνου.
Hunger Herbert (1914-2000, 1975). Καθηγητής Βυζαντινολογίας, Διευθυντής του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Πρόεδρος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών.
Jäger Werner (1888-1961, 1953). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας των Πανεπιστημίων Βερολίνου, Βασιλείας και Κιέλου.
Jorga Nicolas (1871-1940, 1933). Καθηγητής Παγκόσμιας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Πρωθυπουργός της Ρουμανίας.
Jouguet Pierre (1869-1949, 1947). Καθηγητής Παπυρολογίας των Πανεπιστημίων της Λίλλης, της Σορβόννης και της École Pratique des Hautes Études, Ιδρυτής του Γαλλικού Ινστιτούτου Παπυρολογίας.
Καραγιώργης Βάσος (1929-2021, 1992) (α. μ. 1973). Διευθυντής της Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων της Κύπρου. Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Κύπρου.
Lavagnini Bruno (1898-1992, 1974) (α. μ. 1964). Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Παλέρμου, Διευθυντής του Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών, Πρόεδρος του Σικελικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών.
Leclant Jean (1920-2011, 2005). Καθηγητής Αιγυπτολογίας του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (1955-1963), της Σορβόννης (1963-1979), Διευθυντής Σπουδών στην École Pratique des Hautes Études (1964-1990) και καθηγητής στο Collège de France (1979-1990). Μέλος του Institut de France από το 1974 και Secrétaire Perpétuel της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres από το 1983.
Lemerle Paul (1903-1989, 1967). Καθηγητής Αρχαίας και Μεσαιωνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Dijon, Καθηγητής Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στο Collège de France.
Lesky Albin (1896-1981, 1967). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης.
Levi Doro (1898-1991, 1974). Καθηγητής Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Τέχνης του Πανεπιστημίου του Cagliari της Σαρδηνίας. Διευθυντής της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.
Lloyd-Jones Hugh, sir (1922-2009, 2001) (α. μ. 1978). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Meritt Benjamin Dean (1899-1991, 1967). Επιγραφικός και ιστορικός της Αρχαίας Ελλάδος. Καθηγητής του Institute for Advanced Study του Πανεπιστημίου του Princeton.
Millet Gabriel (1867-1953, 1948). Βυζαντινολόγος, Καθηγητής της École Pratique des Hautes Études και του Collège de France.
Moravcsik Gyula (1892-1972, 1966). Καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης.
Murray Gilbert (1866-1957, 1956) (α.μ. 1933). Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Oberhummer Eugen (1859-1944, 1937). Καθηγητής Γεωγραφίας των Πανεπιστημίων του Μονάχου και της Βιέννης.
Ostrogorsky Georgije (1902-1976, 1967). Καθηγητής Βυζαντινολογίας και Διευθυντής του Βυζαντινολογικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.
Page Denis, sir (1908-1978, 1977). Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας των Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Cambridge,Διευθυντής του Τμήματος Νοτιοανατολικής Ασίας στο Τμήμα Πληροφοριών του Foreign Office.
Παπαδόπουλλος Θεόδωρος (1921-2016, 2008). Ιστορικός, φιλόλογος και εθνολόγος. Διευθυντής του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1965-1981). Διευθυντής του Γραφείου Κυπριακής Ιστορίας του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ (Λευκωσία).
Peek Werner (1904-1993, 1977). Καθηγητής Αρχαιολογίας των Πανεπιστημίων της Halle, του Βερολίνου και του Potsdam.
Picard Charles (1883-1965, 1947) (α. μ. 1940). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων, Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών (1919-1925).
Pottier Edmond (1855-1934, 1933). Αρχαιολόγος, Επίτιμος Καθηγητής της Σχολής του Λούβρου και Διευθυντής του Αρχαιολογικού Τμήματος του Μουσείου του Λούβρου.
Pugliese Carratelli Giovanni (1911-2010, 1988). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας των Πανεπιστημίων της Πίζας και της Ρώμης.
Radojčić Svetozar (1909-1978, 1976). Καθηγητής Ιστορίας Τέχνης του Πανεπιστημίου των Σκοπίων και του Βελιγραδίου.
Robert Louis (1904-1985, 1966). Καθηγητής Επιγραφικής και Ελληνικών Αρχαιοτήτων στο Collège de France, Διευθυντής Σπουδών της Ιστορικής Γεωγραφίας του Ελληνικού Κόσμου στην École Pratique des Hautes Études, Διευθυντής του Γαλλικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Κωνσταντινούπολης.
Rohlfs Gerhard (1892-1986, 1966). Καθηγητής Φιλολογίας Ρωμανικών Γλωσσών των Πανεπιστημίων του Βερολίνου, του Μονάχου και του Tübingen.
Romilly Jacqueline, de (1913-2010, 1990) (α. μ. 1976). Καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας του Collège de France.
Sanctis Gaetano, de (1870-1957, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας των Πανεπιστημίων του Τορίνο και της Ρώμης.
Senghor Léopold Sédar (1906-2001, 1979). Δοκιμιογράφος και ποιητής, πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Σενεγάλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Γαλλικού Τμήματος της Εργατικής Διεθνούς, ιδρυτής του πρώτου αφρικανικού σοσιαλιστικού κόμματος (BDS).
Simion Eugen (1933-2022, 2010). Καθηγητής Συγκριτικής Φιλολογίας στα Πανεπιστήμια του Βουκουρεστίου και των Παρισίων. Τέως Πρόεδρος της Ρουμανικής Ακαδημίας.
Thompson Homer (1906-2000, 1980). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Toronto και του Institute for Advanced Study του Princeton. Διευθυντής των ανασκαφών της Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών.
West Martin Litchfield (1937-2015, 2009). Ελληνιστής, ερευνητής της αρχαίας ελληνικής μουσικής και θρησκείας. Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου,μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.
Wilcken Ulrich (1862-1944, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βερολίνου, Διευθυντής του Αρχείου Παπυρολογικών Ερευνών.
Wilhelm Adolf (1867-1950, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, Διευθυντής της Αυστριακής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.
Wolters Paul (1858-1936, 1933). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου και Διευθυντής της Γλυπτοθήκης. Διευθυντής της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών (1887-1900).
Αβραμίδης Ιωάννης (1922-2016, 1998). Γλύπτης, Καθηγητής του Τμήματος Γλυπτικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης.
Adrados Francisco Rodríguez (1922-2020, 1991) (ξ. ε. 2003).
Αλεξίου Στυλιανός (1921-2013, 1982). Φιλόλογος και Αρχαιολόγος, Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων, Καθηγητής Υστεροβυζαντινής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης.
Amandry Pierre (1912-2006, 1983) (ξ. ε. 1990).
Ανάστος Μιλτιάδης (1909-1997, 1978). Καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας.
Ανδρόνικος Μανόλης (1919-1992, 1980). Έφορος Αρχαιοτήτων και Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Αντωνιάδου Σοφία (1895-1972, 1950). Καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας των Πανεπιστημίων Leiden και Άμστερνταμ, Διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας.
Αργέντης Φίλιππος (1891-1974, 1947). Ιστοριοδίφης, ακόλουθος ε.τ. της Ελληνικής Πρεσβείας του Λονδίνου.
Βαρβιτσιώτης Τάκης (1916-2011, 1999). Ποιητής, μεταφραστής και δοκιμιογράφος.
Bartikian Hratch (1927-2011, 1981). Βυζαντινολόγος, ελληνιστής και ιστορικός.
Βαφόπουλος Γεώργιος (1904-1996, 1980). Ποιητής, πρώτος Διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης, Ιδρυτής του Βαφοπουλείου Πνευματικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.
Baud-Bovy Samuel (1906-1986, 1967). Νεοελληνιστής φιλόλογος και μουσικολόγος, Διευθυντής του Ωδείου Γενεύης, Καθηγητής Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης.
Βογιατζίδης Ιωάννης (1877-1961, 1947). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Boardman John, sir (1927-2024, 1997). Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Bouvier Bertrand (1929-2025, 1997). Καθηγητής Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης.
Broneer Oscar Theodore (1894-1992, 1976). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου, Διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.
Browning Robert (1914-1997, 1982). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας και Ιστορίας στο Birkbeck College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Βρυώνης Σπύρος (1928-2019, 1992). Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (UCLA), Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Ελληνικού Πολιτισμού του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» της Νέας Υόρκης.
Γαλάβαρης Γεώργιος (1926-2003, 1992). Καθηγητής Γενικής Ιστορίας Τέχνης στο Πανεπιστήμιο MacGill του Montreal.
Γαλάνης Δημήτριος (1882-1966, 1950). Χαράκτης και ζωγράφος, Καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισιού.
Cataudella Quintino (1900-1984, 1974). Καθηγητής Ελληνικής και Λατινικής Φιλολογίας των Πανεπιστημίων της Γένουας και της Κατάνης.
Γεννάδιος Ιωάννης (1844-1932, 1929). Πρεσβευτής, Δωρητής της φερωνύμου βιβλιοθήκης των Αθηνών, ιστοριοδίφης.
Γεωργιάδης Θρασύβουλος (1907-1977, 1974). Καθηγητής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Γεωργιάδης Νικόλαος (1925-2001, 1998). Ζωγράφος, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.
Classen Carl Joachim (1928-2013, 2004). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Νέο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1966-1969), καθώς και στα Πανεπιστήμια του Würzburg (1969-1973) και του Göttingen (1973-1993).
Coldstream John Nicholas (1927-2008, 1994). Καθηγητής Κλασικής Τέχνης και Αρχαιολογίας στο University College του Λονδίνου, Πρόεδρος της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής.
Dagron Gilbert (1932-2015, 1992) (ξ. ε. 2006).
Dakin Douglas (1907-1995, 1971). Καθηγητής Νεώτερης Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Διευθυντής του Τμήματος Ιστορίας του Birkbeck College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Daux Georges (1899-1989, 1983). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.
Delatte Armand (1886-1965, 1964). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Λιέγης.
Demangel Robert (1891-1952, 1947). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Montpellier, Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.
Demus Otto (1902-1990, 1982). Ιστορικός της Βυζαντινής Τέχνης, Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μνημείων (1946-1964), Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου της Βιέννης.
Djurić Vojislav (1925-1996, 1976). Καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.
Dugas Charles (1885-1957, 1947). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Λυών.
Eitrem Sam (1872-1966, 1951). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Όσλο.
Fermor Patrick Michael Leigh (1915-2011, 1980). Λογοτέχνης.
Follieri Enrica (1926-1999, 1991). Καθηγήτρια Βυζαντινής Φιλολογίας και Ιστορίας, Διευθύντρια Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Ρώμης.
Fonkič Boris (1938-2021, 1995). Διευθυντής του Κέντρου Παλαιογραφίας, Κωδικολογίας και Διπλωματικής του Ινστιτούτου Γενικής Ιστορίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Καθηγητής Ελληνικής Παλαιογραφίας στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Μ. Β. Λομονόσωφ (Μόσχα).
Garzya Antonio (1927-2012, 2001). Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Νεάπολης, Πρόεδρος της Ιταλικής Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών.
Gentili Bruno (1915-2014, 1991). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Urbino, Πρόεδρος της Ιταλικής Εταιρείας για την μελέτη της Κλασικής Αρχαιότητας.
Gigante Marcello (1923-2001, 1991). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Νεάπολης.
Gigon Olof (1912-2000, 1975). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας και Αρχαίας Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Βέρνης.
Glotz Gustave (1862-1938, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού.
Habicht Christian Herbert (1926-2018, 1999). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Institute for Advanced Studies του Πανεπιστημίου του Princeton.
Hall Peter, sir (1930-2017, 2004). Σκηνοθέτης, ιδρυτής του Βασιλικού Σαιξπηρικού Θιάσου, Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Μ. Βρετανίας (1973-1988).
Handley Eric Walter (1926-2013, 1995). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge.
Hauptmann Gerhart (1862-1946, 1933). Θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.
Hesseling Dirk Christiaan (1859-1941, 1933). Καθηγητής Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Leiden.
Irigoin Jean (1920-2006, 1983). Φιλόλογος, παλαιογράφος και κωδικολόγος. Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού (Paris IV, Paris X), του Poitiers, καθώς και της École Pratique des Hautes Études.
Καμπίτογλου Αλέξανδρος (1922-2019, 1980) (τ.μ. Κλασική Αρχαιολογία 1994).
Καμπύλης Αθανάσιος (1928-2021, 1984) (τ.μ. Βυζαντινή Φιλολογία 1996).
Καραγιώργης Βάσος (1929-2021, 1973) (ξ.ε. 1992).
Καρέλλη Ζωή (1901-1998, 1982). Ποιήτρια και θεατρική συγγραφέας.
Kassel Rudolf (1926-2020, 1993). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας.
Keeley Edmund (1928-2022, 2001). Καθηγητής Νεοελληνικής Ποίησης και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Princeton.
Kienast Herman (1943-2022, 2001). Αρχαιολόγος, Διευθυντής ανασκαφών στο Ηραίο της Σάμου. Υποδιευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.
Kirk Geoffrey Stephen (1921-2003, 1993). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge.
Κρανιδιώτης Νικόλαος (1911-1997, 1977). Ποιητής, πεζογράφος, κριτικός και δοκιμιογράφος, Πρεσβευτής της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα.
Kretschmer Paul (1866-1956, 1933). Καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης.
Κριαράς Εμμανουήλ (1906-2014, 1980). Καθηγητής Μεσαιωνικής Ελληνικής Φιλολογίας και Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κυριακίδης Στίλπων (1887-1964, 1947). Καθηγητής Θρησκείας, Ιδιωτικού Βίου των Αρχαίων Ελλήνων και Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής του Λαογραφικού Αρχείου.
La Coste-Messelière Pierre, de (1894-1975, 1973). Διευθυντής Σπουδών των Ελληνικών Αρχαιοτήτων στην École Pratique des Hautes Études.
Laurent Vitalien (1896-1974, 1972). Σιγιλλογράφος, Διευθυντής Σπουδών του CNRS, Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών.
Lavagnini Bruno (1898-1992, 1964) (ξ. ε. 1974).
Lejeunne Louis-Aimé (1884-1969, 1951). Γλύπτης.
Λιγνός Αντώνιος (1873-1956, 1948). Ιστοριοδίφης, ιατρός, Δήμαρχος της Ύδρας.
Lloyd-Jones Hugh, sir (1922-2009, 1978) (ξ. ε. 2001).
Μανούσακας Μανούσος (1914-2003, 1980) (τ. μ. 1982).
Meillet Antoine (1866-1936, 1933). Καθηγητής Γλωσσολογίας του Collège de France, Διευθυντής της École des Hautes Études.
Merlier Octave (1897-1976, 1964). Καθηγητής και Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, Καθηγητής Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Aixen Provence.
Μέρτζιος Κωνσταντίνος (1886-1971, 1950). Ιστοριοδίφης, ερευνητής των Κρατικών Αρχείων της Βενετίας, υποπρόξενος της Ελλάδος στην Βενετία.
Miller William (1864-1945, 1933). Ιστορικός, δημοσιογράφος και διακεκριμένος ελληνιστής, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα στις αρχές του 20ού αι. και ασχολήθηκε με την μελέτη της μεσαιωνικής, νεοελληνικής και βαλκανικής ιστορίας, ιδίως με την Φραγκοκρατία στην Ελλάδα.
Montale Eugenio (1896-1981, 1977). Ποιητής, ισόβιος Γερουσιαστής της Ιταλικής Δημοκρατίας. Nobel Λογοτεχνίας (1975).
Μόντης Κώστας (1914-2004, 2000). Ποιητής, διηγηματογράφος, κριτικός, δημοσιογράφος.
Μουτσόπουλος Νικόλαος (1927-2019, 1980). Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας του ΑΠΘ.
Μπακαλάκης Γεώργιος (1908-1991, 1980). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Mühll Peter, von der (1884-1970, 1964). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βασιλείας.
Μυλωνάς Γεώργιος (1898-1988, 1957) (τ. μ. Αρχαιολογία 1970).
Murray Gilbert (1866-1957, 1933) (ξ. ε. 1956).
Noailles Anna, comtesse Mathieu de (1876-1933, 1933). Ποιήτρια και μυθιστοριογράφος.
Ξανθουδίδης Στέφανος (1864-1928, 1928). Έφορος Αρχαιοτήτων, Διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου.
Obolensky Δημήτριος (1918-2001, 1979). Ερευνητής της Ιστορίας των Σλάβων και των σλαβικών ιδιωμάτων, καθηγητής Ρωσικής και Βαλκανικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Οικονομίδης Νικόλαος (1934-2000, 1984). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας και Διευθυντής του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής του Τμήματος Βυζαντινής Σφραγιδογραφίας του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών Dumbarton Oaks του Πανεπιστημίου Harvard, Διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Ollivier Gabriel (1908-1981, 1976). Ζωγράφος, μέλος του Institut de France.
Osborne Michael John (1942-2024, 1998). Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. Ιδρυτής, Διευθυντής και Καθηγητής του Κέντρου Επιγραφικής και Προσωπογραφίας του Πανεπιστημίου La Trobe Μελβούρνης.
Πασχάλης Δημήτριος (1865-1944, 1929). Λόγιος, ιστοριοδίφης και γεωγράφος.
Pertusi Agostino (1918-1979, 1977). Καθηγητής Βυζαντινής και Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μιλάνου. Γενικός Γραμματεύς της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών.
Pfeiffer Rudolf (1889-1980, 1973). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας των Πανεπιστημίων Μονάχου, Αμβούργου, Φράιμπουργκ και Λονδίνου.
Picard Charles (1883-1965, 1940) (ξ. ε. 1947).
Pontani Filippo Maria (1913-1983, 1974). Καθηγητής Νέας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Παδούης, Διευθυντής του Σικελικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Παλέρμου.
Pontremoli Emmanuel (1865-1956, 1933). Καθηγητής Αρχιτεκτονικής και Διευθυντής της Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισιού, Πρόεδρος της Εταιρείας Αρχιτεκτόνων της Γαλλίας.
Pouilloux Jean (1917-1996, 1975). Καθηγητής Ελληνικής Επιγραφικής και Διευθυντής του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου της Λυών, Διευθυντής Γαλλικής Αρχαιολογικής Αποστολής στην Σαλαμίνα της Κύπρου, Πρόεδρος του Κέντρου Αρχαιολογικών Ερευνών του CNRS.
Reverdin Olivier (1913-2000, 1978). Καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης, Γερουσιαστής.
Ροδοκανάκης Εμμανουήλ (1859-1934, 1933). Ιστορικός και φιλόλογος, Πρόεδρος της Γαλλικής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών.
Romilly Jacqueline, de (1913-2010, 1976) (ξ. ε. 1990).
Roton Marie Alexandre Gabriel, vicomte de (1865-1964, 1953). Λόγιος και καλλιτέχνης.
Roussel Pierre (1881-1945, 1940). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού.
Ρούσσος Δημοσθένης (1869-1938, 1933). Καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.
Runciman Steven, sir (1903-2000, 1974). Βυζαντινολόγος, Καθηγητής των Πανεπιστημίων Cambridge και Κωνσταντινουπόλεως, Πρόεδρος του Βρετανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Άγκυρας.
Schirò Giuseppe (1905-1985, 1975). Καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Ρώμης, Πρόεδρος του Ελληνοϊταλικού Συνδέσμου Ιταλίας, Διευθυντής του Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ρώμης.
Schweitzer Bernard (1892-1966, 1964). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Tübingen.
Schwyzer Eduard (1874-1943, 1933). Καθηγητής Γλωσσολογίας των Πανεπιστημίων Ζυρίχης, Βόννης και Βερολίνου.
Σιδερίδης Ξενοφών (1851-1929, 1929). Λόγιος, ιστοριοδίφης και φιλόλογος.
Σπυριδάκης Κωνσταντίνος (1903-1976, 1951). Διευθυντής Παγκυπρίου Γυμνασίου, Ιδρυτής και Πρόεδρος της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών, Πρόεδρος του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου.
Tanaka Hidenaka (1886-1974, 1951). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Κυότο.
Ταφραλής Ορέστης (1876-1938, 1933). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Ιασίου.
Ταχιάος Αντώνιος-Αιμίλιος (1931-2018, 1999). Καθηγητής Ιστορίας και Γραμματείας των Σλαβικών Εκκλησιών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ιδρυτής και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Σλαβικών Μελετών.
Thompson Stith (1885-1976, 1974). Καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου της Indiana.
Todorov Nikolai (1921-2003, 1983). Καθηγητής Βαλκανικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας.
Tovar Antonio (1911-1985, 1981). Καθηγητής Συγκριτικής Γλωσσολογίας των Πανεπιστημίων Tübingen, Σαλαμάνκας, Illinois και Μαδρίτης.
Trendall Arthur Dale (1909-1995, 1974). Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Καμπέρας.
Τρυπάνης Κωνσταντίνος (1909-1993, 1971) (τ. μ. Αρχαία Φιλολογία 1974).
Τσοπανάκης Αγαπητός (1908-2005, 1982) (τ. μ. Κλασική Φιλολογία 1984).
Turyn Alexander (1900-1981, 1954). Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Illinois.
Verbeke Gérard (1910-2001, 1984). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Louvain.
Wackernagel Jacob (1853-1938, 1933). Καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Βασιλείας.
Weitzmann Kurt (1904-1993, 1982). Βυζαντινολόγος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton.
Woodhouse Christopher Montague (1917-2001, 1980). Στρατιωτικός, πολιτικός, λογοτέχνης και ιστορικός, Επισκέπτης Καθηγητής Νέων Ελληνικών στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Χαρανής Παναγιώτης (Peter) (1908-1985, 1978). Καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Rutgers, New Jersey.
Χατζηιωάννου Κυριάκος (1909-1997, 1983). Εκπαιδευτικός, φιλόλογος και λαογράφος
Zielinski Thaddäus (1859-1944, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας.