Ξένοι Εταίροι
Draghi Mario (1947, 2019). Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στα Πανεπιστήμια του Τρέντο, της Πάντοβας και της Βενετίας, Καθηγητής Οικονομικών και Νομισματικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου.
Gaudemet Yves (1946, 2017). Καθηγητής Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου. Δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Ραμπάτ, Paris X Nanterre, Paris V και Paris II Panthéon Assas, καθώς και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, στην Σχολή Ανωτέρων Εμπορικών Σπουδών και στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων, κυρίως Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, Διοικητική Δικαιοσύνη, Δημόσιο Οικονομικό Δίκαιο και Συγκριτικό Δημόσιο Δίκαιο.
Lenaerts Koen (1954, 2026). Πρόεδρος του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των Νομικών Επιστημών.
Πισσαρίδης Χριστόφορος (1948, 2011) (τ. μ. Οικονομικές Επιστήμες – Ανάπτυξη και Απασχόληση 2016).
Schmitter Philippe (1936, 2021). Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Chicago, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στην Φλωρεντία, καθώς και στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ.
Westermann Harm Peter (1938, 2016). Ομότιμος Καθηγητής Ιδιωτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Tübingen (Γερμανία). Επίτιμος Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Williams Rowan Douglas, Lord (1950, 2017). Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, τέως Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας και Πριμάτος της Αγγλικανικής Εκκλησίας,αθώς και νυν Master του Magdalene College και Καθηγητικός Εταίρος (Professorial Fellow) του Πανεπιστημίου του
Cambridge.
Αντεπιστέλλοντα μέλη
Αγγελέτος Γεώργιος-Μάριος (1975, 2021). Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Massachusetts Institute of Technology. Καθηγητής στην έδρα Μακροοικονομικής και Χρηματοοικονομικής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, Επισκέπτης Ερευνητής στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στην Μιννεάπολη, Ερευνητικός Εταίρος στο National Bureau of Economic Research των ΗΠΑ, Εταίρος της Econometric Society.
Αλιπράντης Νικήτας (1941, 2011). Ομότιμος Καθηγητής Εργασιακού-Κοινωνικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (1988-2000). Καθηγητής Εργασιακού Δικαίου και Κοινωνιολογίας του Δικαίου του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (1982-2008). Διευθυντής της αστικής εταιρείας «Κέντρο
Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Υποστήριξης Αφρικής».
Αναγνωστόπουλος Γεώργιος (1939, 2015). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (San Diego). Δίδαξε το 2005-2007 στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος. Με ενέργειές του ιδρύθηκαν έδρες Αρχαίας, Βυζαντινής και Νέας Ελληνικής Ιστορίας (Ranglas Family, Alkiviadis Vassiliadis και Nicholas Family) στο Πανεπιστήμιο του San Diego.
Γέσιου-Φαλτσή Πελαγία (1935, 2008). Καθηγήτρια Αστικού και Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Decharneux Baudouin (1961, 2016). Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου (2005).
Δημήτριος (Τρακατέλλης), Αρχιεπίσκοπος Αμερικής. Βλ. Τρακατέλλης Δημήτριος.
Dillon John Myles (1939, 2009). Πλατωνιστής, Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Berkeley και του Trinity College του Δουβλίνου, Διευθυντής του Ιρλανδικού Ινστιτούτου Ελληνικών Σπουδών Αθηνών.
Δουκάκης Μιχαήλ (1933, 1994). Καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής και Διευθυντής Διακυβερνητικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Harvard, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του Northeastern University (Μασαχουσέτη), Κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασαχουσέτης (1974-1978, 1982-1988), Υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ (1988).
Dutheil de la Rochère, Jacqueline (1940, 2015). Ομότιμη Καθηγήτρια Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Παρισίων ΙΙ. Διευθύντρια του Κέντρου Ευρωπαϊκού Δικαίου
της Νομικής Σχολής Panthéon-Assas.
Guyer Paul (1948, 2023). Καθηγητής στην έδρα Jonathan Nelson Professorship in Humanities and Philosophy στο Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ. Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Pittsburgh, Illinois at Chicago και Pennsylvania, όπου είναι Ομότιμος Florence R. C. Murray Professor in the Humanities.
Ιωαννίδης Γιάννης (1945, 2017). Καθηγητής Οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Tufts των ΗΠΑ. Πρώην Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στα Πανεπιστήμια Virginia Polytechnic Institute and State University, Boston University, Brown University, University of California, Riverside, και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Καράσης Μαριάνος (1940, 2003). Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κουλουμπαρίτσης Λάμπρος (1941, 2000). Καθηγητής Ιστορίας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, Γενικός Γραμματεύς του Διεθνούς Κέντρου Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας.
Κουμουλίδης Ιωάννης (1938, 1993). Καθηγητής Ιστορίας και Πολιτικών Σπουδών, ιδρυτής του Τμήματος Ελληνικών Σπουδών του Ball State University της Indiana (ΗΠΑ), Επισκέπτης Καθηγητής των Πανεπιστημίων του Cambridge και της Οξφόρδης.
Μουρελάτος Αλέξανδρος-Φοίβος (1936, 1999). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Austin (Texas).
Πεντζοπούλου-Βαλαλά Τερέζα (1934, 1995). Καθηγήτρια Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Επισκέπτρια Καθηγήτρια των Πανεπιστημίων Στρασβούργου, Montpellier και Dijon. Πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας,Γενική Γραμματεύς της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Simon Dieter (1935, 1988). Καθηγητής Ιστορίας του Δικαίου και Αστικού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Φραγκφούρτης, Διευθυντής του Ινστιτούτου Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Δικαίου Max Planck.
Σισιλιάνος Λίνος-Αλέξανδρος (1960, 2017). Δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου [Στρασβούργο]. Μέλος του Διαρκούς Διαιτητικού Δικαστηρίου της Χάγης, Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο, μέλος και εισηγητής του Ινστιτούτου Διεθνούς Δικαίου με έδρα την Γενεύη και μέλος της Συγκλήτου της Ακαδημίας του Διεθνούς Δικαίου της Χάγης.
Σκουρής Βασίλειος (1948, 2010). Δικαστής (από το 1999) και Πρόεδρος του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου των Πανεπιστημίων του Bielefeld (1980-1982) και της Θεσσαλονίκης (από το 1982). Διευθυντής στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου της Θεσσαλονίκης. Υπουργός Εσωτερικών για την διενέργεια των εκλογών του Νοεμβρίου 1989 και του Σεπτεμβρίου 1996.
Σπράος Γιάννης (1926, 2026). Επίτιμος καθηγητής στο University College of London, και ο πρώτος πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (1985-87) στην Ελλάδα.
Τρακατέλλης Δημήτριος (1928, 2003). Αρχιεπίσκοπος Αμερικής (1999). Επισκέπτης Καθηγητής της Βιβλικής Θεολογίας στην ελληνική Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στο Brookline της Μασαχουσέτης (1980-1983). Διακεκριμένος καθηγητής στην ίδια Σχολή (1984-1993). Τιτουλάριος Επίσκοπος Βρεσθένης από το 1967, και από το 1991-1999 Τιτουλάριος Μητροπολίτης της Μητροπόλεως Βρεσθένης.
Villard Pierre (1939, 1990). Καθηγητής Δικαίου, Κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής και Αντιπρόεδρος του Πανεπιστημίου René Descartes – Paris V, Διευθυντής του Ινστιτούτου Ιστορίας του Δικαίου.
Caro Robert Allan (1935, 2024).
Εκλιπόντα Τακτικά Μέλη
Αγγελόπουλος Άγγελος, 1904 (Βλαχορράπτη Γορτυνίας) – 1995. Οικονομικές Επιστήμες 1976. Καθηγητής Δημόσιας Οικονομίας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Οικονομικής Πολιτικής της Παντείου Σχολής, Υφυπουργός Οικονομικών, Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος (1974-1979), Πρόεδρος της ΕΤΒΑ, Αναπληρωτής Διοικητής της Διεθνούς Τράπεζας.
Αλιβιζάτος Αμίλκας, 1887 (Ληξούρι) – 1969. Θεολογία 1962. Καθηγητής Κανονικού Δικαίου και Ποιμαντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συνδέσμου Φιλίας των Εκκλησιών. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1969). Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Ανδρεάδης Ανδρέας, 1876 (Κέρκυρα) – 1935. 1926. ΚαθηγητήςΔημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Ανδρουλάκης Νικόλαος, 1933 (Αθήνα) – 2019. Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο 2013. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1969-2000), Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα Προβλήματα του Εγκλήματος του Συμβουλίου της Ευρώπης (1975-1980), Πρόεδρος της Επιτροπής για την σύνταξη του νέου Ελληνικού Ποινικού Κώδικα (2005).
Βαλτικός Νικόλαος, 1918 (Κάιρο) – 2003. Διεθνές Εργατικό Δίκαιο και Διεθνείς Εργασιακές Σχέσεις 1989 (α. μ. 1978). Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (1984-1994), Δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1986-1999), Πρόεδρος της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης (1994-2003).
Βαρβαρέσος Κυριάκος, 1884 (Βοιές Λακωνίας) – 1957. Πολιτικές Επιστήμες 1936. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υποδιοικητής και κατόπιν Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος. Υπουργός Οικονομικών, Συντονισμού και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης.
Βλάχος Γεώργιος, 1912 (Τρίπολη) – 1996. Πολιτικές Επιστήμες 1983 (α. μ. 1964). Ερευνητής Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας των Πολιτικών Θεωριών της Παντείου Σχολής. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1990).
Βορέας Θεόφιλος, 1873 (Μαρούσι) – 1954. Ψυχολογία 1926. Καθηγητής Συστηματικής Φιλοσοφίας και Πειραματικής Ψυχολογίας, Ιδρυτής του Ψυχολογικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1936).
Γεωργάκης Ιωάννης, 1915 (Λευκάδα) – 1993. Νομικές Επιστήμες 1989. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Παντείου Σχολής, Νομικός σύμβουλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ιονίων Νήσων, Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου, Πρόεδρος του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών, Πρέσβης, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού (1992-1993), Μόνιμος Γραμματεύς της Διεθνούς Επιτροπής Βραβείων και Πρόεδρος του Ιδρύματος «Αλ. Ωνάσης».
Δεσποτόπουλος Κωνσταντίνος, 1913 (Σμύρνη) – 2016. Ιστορία της Φιλοσοφίας 1984. Καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου και Φιλοσοφίας γενικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Nancy και Πάντειο. Υπουργός Παιδείας (1989, 1990). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1993).
Διομήδης Αλέξανδρος, 1875 (Αθήνα) – 1950. Οικονομικές Επιστήμες 1945. Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βουλευτής Σπετσών, Υπουργός Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Εξωτερικών, Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης και της Τραπέζης της Ελλάδος, Πρόεδρος του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Πρωθυπουργός. Ευεργέτης της Ακαδημίας.
Δρακάτος Κωνσταντίνος, 1928 (Ιθάκη) – 2013. Οικονομικές Επιστήμες (Οικονομική θεωρία και πολιτική – Ποσοτικές αναλύσεις) 1998. Καθηγητής της Στατιστικής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1969-1996). Πρόεδρος της Ακαδημίας (2008).
Δυοβουνιώτης Κωνσταντίνος, 1872 (Πάτρα) – 1943. Θεολογία 1928. Καθηγητής Δογματικής και Χριστιανικής Ηθικής, Διευθυντής Θρησκευμάτων του Υπουργείου Εκκλησιαστικής και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Γραμματεύς επί των Πρακτικών της Ακαδημίας (1934-1943).
Εξαρχόπουλος Νικόλαος, 1874 (Νάξος) – 1960. Παιδαγωγικές Επιστήμες 1929. Καθηγητής, Διευθυντής και Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης, Καθηγητής Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιδρυτής του Πανεπιστημιακού Εργαστηρίου Πειραματικής Παιδαγωγικής και του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1942).
Ευσταθιάδης Κωνσταντίνος, 1912 (Αθήνα) – 1979. Νομικές Επιστήμες 1978. Καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιδρυτής της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Διεθνούς Δικαίου, Πρέσβης, Πρέσβης επί τιμή.
Ζέπος Παναγιώτης, 1908 (Αθήνα) – 1985. Νομικές Επιστήμες 1970. Καθηγητής Αστικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, Γενικός Γραμματεύς των Υπουργείων Δικαιοσύνης και Παιδείας, Υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας, Πρόεδρος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας (1980-1985) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1975).
Ζηζιούλας Ιωάννης, 1931 (Καταφύγιον Κοζάνης) – 2023. Συστηματική Θεολογία 1993. Μητροπολίτης Περγάμου. Μάγιστρος της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Δίδαξε στα Πανεπιστήμια της Γλασκόβης, του Εδιμβούργου, του Λονδίνου και της Γενεύης, καθώς και στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Πρόεδρος της Ακαδημίας (2002).
Ζολώτας Ξενοφών, 1904 (Αθήνα) – 2004. Οικονομικές Επιστήμες 1951. Καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1928) και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1931). Μέλος του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου (1932), κατέλαβε στα επόμενα χρόνια ανώτατες θέσεις και αξιώματα στον οικονομικό τομέα του κράτους. Υπουργός Συντονισμού (1952 και 1974), Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος (1955-1967, 1974-1981), Πρωθυπουργός (1989-1990).
Ηλιόπουλος Τιμολέων, 1856 (Μεσολόγγι) – 1932. Νομικές Επιστήμες 1929. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βουλευτής Αττικοβοιωτίας, Υπουργός Δικαιοσύνης, Πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».
Θεοδωρακόπουλος Ιωάννης, 1900 (Βασσαράς Λακωνίας) – 1981. Φιλοσοφία 1960. Ιδρυτής του «Αρχείου Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών», Καθηγητής Συστηματικής Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Παντείου Σχολής, Υπουργός Παιδείας. Πρόεδρος (1963) και Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας (1966-1981).
Κανελλόπουλος Παναγιώτης, 1902 (Πάτρα) – 1986. Κοινωνιολογία 1959. Ιδρυτής του «Αρχείου Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών», Γενικός Γραμματεύς Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Παιδείας, Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Ιδρυτής του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος, Βουλευτής, Υπουργός Εθνικής Αμύνης, Ανασυγκροτήσεως, Πρωθυπουργός (1945, 1967).
Καρμίρης Ιωάννης, 1904 (Μπράλος Φθιώτιδος) – 1992. Θεολογία 1974. Καθηγητής Ιστορίας Δογμάτων και Συμβολικής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1981).
Κασιμάτης Γρηγόριος, 1906 (Αθήνα) – 1987. Κοινωνικό Δίκαιο και Κοινωνικές Επιστήμες 1968. Καθηγητής Αστικού Δικαίου και Κοινωνικής Πολιτικής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής και Εργατικού Δικαίου της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς και της Παντείου Σχολής, Βουλευτής Αθηνών, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Εργασίας, Κοινωνικής Πρόνοιας, Γεωργίας, Δικαιοσύνης, Δημοσίων Έργων, Βιομηχανίας και Παιδείας. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1972).
Λιβαδάς Μιχαήλ, 1857 (Ληξούρι) – 1931. 1926. Καθηγητής Δικονομικού Δικαίου, Καθηγητής Πολιτικής Δικονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Λούβαρις Νικόλαος, 1887 (Αρνάδος Τήνου) – 1961. Θεολογία 1960. Καθηγητής Εισαγωγής και Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Γραμματεύς (1935) και Υπουργός Παιδείας (1936).
Μάνεσης Αριστόβουλος, 1921 (Αργοστόλι) – 2000. Νομικές Επιστήμες – Δημόσιο και Συνταγματικό Δίκαιο 1993. Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου του Πανεπιστημίου της Αμιένης (Γαλλία), Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Γραμματεύς επί των Πρακτικών της Ακαδημίας (1998-2000).
Μαριδάκης Γεώργιος, 1890 (Σίφνος) – 1979. Νομικές Επιστήμες 1941. Καθηγητής Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Υπουργός Δικαιοσύνης. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1951).
Μητσόπουλος Γεώργιος, 1912 (Τρίκαλα Θεσσαλίας) – 2013. Ιδιωτικό Δίκαιο (Ουσιαστικό και Δικονομικό Δίκαιο) 1987. Τακτικός Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών (1969-1979). Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γ. Θεοτόκη (1950), υπουργός Εσωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Καραμανλή (1977), Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-1976). Πρόεδρος της Ενώσεως των Δικονομολόγων. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1999).
Μιχαηλίδης-Νουάρος Γεώργιος, 1909 (Κωνσταντινούπολη) –2002. Νομικές Επιστήμες 1974. Καθηγητής Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γραμματεύς επί των Πρακτικών (1975-1977) και Πρόεδρος της Ακαδημίας (1984).
Μουτσόπουλος Ευάγγελος, 1930 (Αθήνα) – 2021. Φιλοσοφία 1984. Καθηγητής στα Πανεπιστήμια Aix-en-Provence Μασσαλίας, Θεσσαλονίκης και Αθηνών. Ιδρυτής και Διευθυντής του φιλοσοφικού περιοδικού Διοτίμα και Πρόεδρος του Ιδρύματος Ερεύνης και Εκδόσεων Νεοελληνικής Φιλοσοφίας. Υπήρξε τακτικό ή αντεπιστέλλον μέλος διεθνών Ακαδημιών και έλαβε πλήθος τιμητικών διακρίσεων. Τα έργα του, τα οποία ανέρχονται σε δεκάδες τόμων, έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες.
Μπαλάνος Δημήτριος, 1877 (Αθήνα) – 1959. Θεολογία 1931. Καθηγητής Πατρολογίας και Ερμηνείας των Πατέρων της Εκκλησίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων. Πρόεδρος (1939) και Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας (1951-1956).
Μπαλής Γεώργιος, 1879 (Δερβένι Κορινθίας) – 1957. Νομική 1931. Καθηγητής Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1945).
Μπενάκη-Ψαρούδα Άννα, 1934 (Αθήνα) – 2026. Ποινικό Δίκαιο 2010. Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Βουλευτής Επικρατείας και Βουλευτής Α΄ Αθηνών (1981-2009). Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-1992), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007). Πρόεδρος της Ακαδημίας (2020).
Μπόνης Κωνσταντίνος, 1905 (Αστακός Ακαρνανίας) – 1990. Θεολογία 1978. Καθηγητής Εκκλησιαστικής Γραμματολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Καθηγητής Πατρολογίας και Ερμηνείας των Πατέρων της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1987).
Μπρατσιώτης Παναγιώτης, 1889 (Θήβα) – 1982. Θεολογία 1955. Καθηγητής Εισαγωγής στην Παλαιά Διαθήκη της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Συνιδρυτής της Χριστιανικής Κοινωνικής Ενώσεως και του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1955-1956). Πρόεδρος της Ακαδημίας (1960).
Παπαδόπουλος Χρυσόστομος, 1868 (Μάδυτος Θράκης) – 1938. 1926. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Σταυρού στην Ιερουσαλήμ, Αρχιμανδρίτης Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Προϊστάμενος των ναών της ελληνικής κοινότητας της Αλεξάνδρειας, Διευθυντής Ριζαρείου Σχολής, Καθηγητής Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παπαμιχαήλ Γρηγόριος, 1874 (Αγιάσος Λέσβου) – 1956. Θεολογία 1945. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Σταυρού στην Ιερουσαλήμ, Καθηγητής Απολογητικής και Εγκυκλοπαιδείας της Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής των περιοδικών Εκκλησία, Θεολογία και Ηπειρωτικά Χρονικά. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1954).
Παπανούτσος Ευάγγελος, 1900 (Πειραιάς) – 1982. Παιδαγωγικές-Ψυχολογικές Επιστήμες 1980. Διευθυντής Παιδαγωγικών Ακαδημιών, Γενικός Διευθυντής Παιδείας και Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Παιδείας, Βουλευτής Επικρατείας, Συνιδρυτής του Μορφωτικού Συλλόγου «Αθήναιον», Διευθυντής του περιοδικού Παιδεία.
Παππούλιας Δημήτριος, 1878 (Αθήνα) – 1932. 1926. Καθηγητής Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Πεσμαζόγλου Ιωάννης, 1918 (Χίος) – 2003. Οικονομικές Επιστήμες 1992. Καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Διαπραγματευτής για την σύνδεση της Ελλάδος με την ΕΟΚ, Υπουργός των Οικονομικών (1974), ιδρυτής και Πρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (1979-1984), βουλευτής, ευρωβουλευτής. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1996).
Πολίτης Νικόλαος, 1872 (Κέρκυρα) – 1942. 1926. Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου των Πανεπιστημίων Aix-en-Provence, Poitiers και Παρισίων, Υπουργός Εξωτερικών, Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην Κοινωνία των Εθνών και στην Διεθνή Ακαδημία της Χάγης, Πρέσβης.
Πουλίτσας Παναγιώτης, 1881 (Γεράκι Λακωνίας) – 1968. Νομικές Επιστήμες 1947. Δικαστής, δικηγόρος, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Βουλευτής Αθηνών, Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, της Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών, της Χριστιανικής Κοινωνικής Ενώσεως, του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου κ.ά. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1957).
Ρακτιβάν Κωνσταντίνος, 1865 (Μάντσεστερ) – 1935. 1926. Βουλευτής, Υπουργός Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, Διοικητής της Μακεδονίας, ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Πρόεδρος του Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1933).
Ράλλης Κωνσταντίνος, 1867 (Αθήνα) – 1942. Νομικές Επιστήμες 1929. Καθηγητής Κανονικού Δικαίου της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.
Σεφεριάδης Στυλιανός, 1873 (Σμύρνη) – 1951. Νομικές Επιστήμες 1933. Καθηγητής Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και Διπλωματικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Θαλασσίου Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Παρισιού, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παντείου Σχολής.
Σιώτης Μάρκος, 1912 (Τριπόταμος Τήνου) – 2003. Θεολογία 1993. Διευθυντής του Ανωτέρου Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Θεσσαλονίκης, Καθηγητής Ιστορίας και Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης της Θεολογικής Σχολής των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Αθηνών, Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας.
Σόντης Ιωάννης, 1907 (Μοναστήρι) – 1982. Νομικές Επιστήμες 1980. Καθηγητής Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Αστικού και Δικονομικού Δικαίου της Παντείου Σχολής, Υπουργός Παιδείας και Δικαιοσύνης.
Σπηλιωτόπουλος Επαμεινώνδας, 1925 (Θεσσαλονίκη) – 2022. Δημόσιο Δίκαιο 2001. Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1978-1993). Διετέλεσε Πρόεδρος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και της Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας. Επίτιμος Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Aix-Marseille III, Paris II, Louvain, Lille II, Temple και University College London. Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (2014).
Σπυρόπουλος Ιωάννης, 1896 (Ναύπλιο) – 1972. Νομικές Επιστήμες 1955. Καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Αθηνών, Διαιτητής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Στασινόπουλος Μιχαήλ, 1903 (Καλαμάτα) – 2002. Νομικές Επιστήμες 1968. Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, της Παντείου Σχολής, Πρύτανης της Παντείου Σχολής, Ιδρυτής και Πρόεδρος του Ιδρύματος Διοικητικού Δικαίου Μιχ. Στασινόπουλος, Υπουργός Προεδρίας και Εργασίας, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Βουλευτής Επικρατείας, Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1978).
Στρέιτ Γεώργιος, 1868 (Πάτρα) – 1948. Νομικές Επιστήμες 1927. Καθηγητής Δημοσίου και Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Γραμματεύς της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, Πρεσβευτής, Υπουργός Εξωτερικών. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1931).
Τενεκίδης Γεώργιος, 1910 (Σμύρνη) – 1990. Νομικές Επιστήμες 1986. Καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων της Παντείου Σχολής, Καθηγητής των Νομικών Σχολών των Πανεπιστημίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Παρισίων, Πρύτανης της Παντείου Σχολής, Καθηγητής και Διευθυντής Σπουδών και Ερευνών της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίουτης Χάγης.
Τουρτόγλου Μενέλαος, 1921 (Σμύρνη) – 2013. Ιστορία του Δικαίου 2005 (α. μ. 1984). Τακτικός Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (1979-1984). Συντάκτης και εν συνεχεία Διευθυντής του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου της Ακαδημίας (1963-1981). Πρύτανης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (1981-1982).
Τριανταφυλλόπουλος Κωνσταντίνος, 1881 (Καρπενήσι) – 1966. Νομικές Επιστήμες 1933. Καθηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Υπουργός Δικαιοσύνης, Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης, Γενικός Γραμματεύς της Διοικήσεως των Νήσων του Αιγαίου. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1948).
Τσάτσος Κωνσταντίνος, 1899 (Αθήνα) – 1987. Νομικές Επιστήμες (Φιλοσοφία του Δικαίου) 1961. Ιδρυτής του «Αρχείου Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών», καθηγητής Εισαγωγής στην Επιστήμη του Δικαίου και Φιλοσοφίας του Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπουργός Εσωτερικών, Τύπου, Παιδείας, Συντονισμού, Προεδρίας Κυβερνήσεως, Κοινωνικής Πρόνοιας, Δικαιοσύνης και Πολιτισμού. Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πρόεδρος της Ακαδημίας (1966).
Τσουκαλάς Κωνσταντίνος, 1937 (Αθήνα) – 2026. Κοινωνιολογία-Κοινωνική Θεωρία 2025. Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Paris VIII Vincennes (1969-1981). Καθηγητής Κοινωνιολογίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1981-1985). Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1985-2004), στο οποίο διετέλεσε και Πρόεδρος. Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών.
Φιλιππίδης Χρύσανθος, 1881 (Κομοτηνή) – 1949. Θεολογία 1939. Μητροπολίτης Τραπεζούντος, αποκρισάριος του Οικουμενικού Πατριαρχικού θρόνου, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος.
Εκλιπόντες Ξένοι Εταίροι
Arangio-Ruiz Vincenzo (1883-1964, 1963). Καθηγητής Ρωμαϊκού και Ελληνικού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Ρώμης, Υπουργός Παιδείας της Ιταλίας.
Battifol Henri (1905-1989, 1979). Καθηγητής στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Bea Agostino (1881-1968, 1965). Θεολόγος, μοναχός, καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, Καθηγητής και Διευθυντής του Ποντιφικού Βιβλικού Ινστιτούτου της Ρώμης, Γενικός Γραμματεύς της Επιτροπής για την Ένωση των Ετεροδόξων Εκκλησιών.
Bobbio Norberto (1909-2004, 1986). Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας και Φιλοσοφίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου του Τορίνο, Πρόεδρος της Ακαδημίας του Τορίνο.
Calogero Guido (1904-1986, 1976). Καθηγητής Συστηματικής Φιλοσοφίας, Ιστορίας της Φιλοσοφίας και Αρχαίας Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Ρώμης, Πρόεδρος της Ιταλικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, Διευθυντής του Ιταλικού Επιμορφωτικού Ινστιτούτου του Λονδίνου.
Chenot Bernard (1909-1995, 1983). Υπουργός, Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας της Γαλλίας, Καθηγητής Δικαίου στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών.
Daniélou Jean (1905-1974, 1970). Καθηγητής Θεολογίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων, Καρδινάλιος.
Druon Maurice Samuel Roger Charles (1918-2009, 1981). Λογοτέχνης, Βουλευτής Παρισίων, Υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας, μέλος της Académie Française.
Faure Edgar (1908-1989, 1981). Νομικός και πολιτικός, Καθηγητής Δικαίου του Πανεπιστημίου της Dijon, Γερουσιαστής, Υπουργός και Πρωθυπουργός της Γαλλίας (1952, 1955-1956).
Gadamer Hans-Georg (1900-2000, 1970). Καθηγητής Φιλοσοφίας των Πανεπιστημίων Marburg, Λειψίας, Φραγκφούρτης και Χαϊδελβέργης.
Guitton Jean (1901-1999, 1986). Καθηγητής Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης.
Jaspers Karl (1883-1969, 1963). Καθηγητής Φιλοσοφίας των Πανεπιστημίων της Χαϊδελβέργης και της Βασιλείας.
Kaser Max (1906-1997, 1988). Καθηγητής Ρωμαϊκού Δικαίου και Ιστορίας του Δικαίου στην Νομική Σχολή των Πανεπιστημίων του Münster και του Αμβούργου.
Kunkel Wolfgang (1902-1981, 1963). Καθηγητής Ρωμαϊκού Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Leontief Wassily (1906-1999, 1988). Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών των Πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης και του Harvard, Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάλυσης της Νέας Υόρκης. Nobel Οικονομίας (1973).
M’Bow Amadou-Mahtar (1921-2024, 1983) (α. μ. 1981). Εκπαιδευτικός, Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού της Σενεγάλης.
Morandière Léon-Julliot, de la (1885-1968, 1963). Καθηγητής Διεθνούς Ιδιωτικού Δικαίου των Πανεπιστημίων της Rennes, του Στρασβούργου και των Παρισίων, Πρόεδρος της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Γαλλικού Αστικού Κώδικα.
Ramsay Michael, Lord (1904-1988, 1972). Αρχιεπίσκοπος του Canterbury (1961-1974), Καθηγητής Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Durham, Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.
Scheltema Herman Jan (1906-1981, 1978). Καθηγητής Ρωμαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Groningen.
Σοκολώφ Ιωάννης (1870-1937, 1933). Βυζαντινολόγος, Καθηγητής Ιστορίας των Εκκλησιών της Ανατολής, καθώς και της Βυζαντινής και Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου και του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Κιέβου και της Θεολογικής Ακαδημίας της Πετρούπολης.
Vedel Georges (1910-2002, 1991). Καθηγητής Συνταγματικού και Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής των Πανεπιστημίων του Παρισιού, του Poitiers και της Toulouse και του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας. Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Εκπαιδεύσεως της Γαλλίας, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Διεθνούς Δικαίου και της Εταιρείας Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας.
Visscher Fernand, de (1885-1964, 1963). Ιστορικός των Δικαίων της Αρχαιότητας, Καθηγητής Ρωμαϊκού και Ελληνικού Δικαίου της Νομικής Σχολής των Πανεπιστημίων της Gand και της Louvain.
Weil Prosper (1926-2018, 2008). Νομικός. Καθηγητής των Πανεπιστημίων Paris II, της Grenoble, της Aix-en-Provence και της Nice. Επίσης δίδαξε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων και στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης. Μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών του Institut de France από το 1999.
Εκλιπόντα Αντεπιστέλλοντα Μέλη
Αναστάσιος (Γιαννουλάτος) (1929-2025, 1993). Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας (ε. μ. 2006).
Antonopoulos John (1920-2014, 1983). Καθηγητής Φιλοσοφίας και Διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα (ΗΠΑ).
Αντωνοπούλου Ελένη (1891-1944, 1940). Καθηγήτρια Κοινωνικής Οικονομίας, Οικονομικής Ιστορίας και Κοινωνικής Νομοθεσίας του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών.
Ashburner Walter (1864-1936, 1933). Καθηγητής Αρχαίου Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Βαβούσκος Κωνσταντίνος (1921-2012, 1984). Καθηγητής Αστικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ) και του Ιδρύματος Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ).
Bacca Juan Garcia (1901-1992, 1983). Καθηγητής Αρχαίας Φιλοσοφίας και Διευθυντής του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας του Κεντρικού Πανεπιστημίου της Βενεζουέλας (Καράκας).
Balandier Georges (1920-2016, 1977). Καθηγητής Κοινωνιολογίας και Εθνολογίας, Διευθυντής Σπουδών στην Σχολή Ανωτέρων Κοινωνικών Σπουδών, Ιδρυτής του Κέντρου Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Balogh Elemér (1881-1955, 1950). Καθηγητής Διεθνούς Ιδιωτικού και Συγκριτικού Δικαίου των Πανεπιστημίων της Λιθουανίας και του Γιοχάνεσμπουργκ, Ισόβιος Γενικός Γραμματεύς της Διεθνούς Ακαδημίας Συγκριτικού Δικαίου της Χάγης.
Βαλτικός Νικόλαος (1918-2003, 1978) (τ. μ. Νομικές Επιστήμες 1989).
Βαρνάβας (Τζωρτζάτος), Μητροπολίτης Κίτρους Πιερίας. Βλ. Τζωρτζάτος Βαρνάβας
Βιζουκίδης Περικλής (1882-1956, 1951). Καθηγητής Αρχαίου Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Bingham of Cornhill Thomas, the Right Hon. Lord (1933-2010, 2001). Γραμματεύς του Αγγλικού Δικαστηρίου του Θρόνου, Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εμποροδικείου, Λόρδος Αρχιδικαστής της Αγγλίας. Επισκέπτης Καθηγητής των Πανεπιστημίων του Λονδίνου, της Οξφόρδης και του Cambridge.
Βλαβιανός Βασίλειος (1903-1994, 1980). Δημοσιολόγος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Επισκέπτης Καθηγητής των Πανεπιστημίων Γουαϊόμινγκ, Μονάχου και Ιερουσαλήμ.
Βλαστός Γρηγόριος (1907-1991, 1988). Ιστορικός της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Princeton.
Βλάχος Γεώργιος (1912-1996, 1964) (τ. μ. Πολιτικές Επιστήμες 1983).
Bonner Robert (1868-1946, 1933). Ιστορικός του Δικαίου, Καθηγητής του Τμήματος Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
Brademas John (1927-2016, 1984). Πολιτειολόγος, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Μέλος του Αμερικανικού Κογκρέσου και του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.
Γεωργιάδης Αστέριος (1936-2011, 1997). Καθηγητής Αστικού Δικονομικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Carbonnier Jean (1908-2003, 1977). Καθηγητής Αστικού Δικαίου και Κοινωνιολογίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων, επίτιμος κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής του Poitiers.
Ciccotti Ettore (1863-1939, 1933). Ιστορικός του Δικαίου και κοινωνιολόγος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ρώμης, μέλος της Ιταλικής Γερουσίας.
Collinet Paul (1869-1939, 1933). Ιστορικός του Δικαίου, Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Conche Marcel (1922-2022, 1996). Επίτιμος Καθηγητής Ιστορίας της Φιλοσοφίας, Διευθυντής του Τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Paris I).
Condurachi Emil (1912-1989, 1982). Ελληνιστής ιστοριογράφος, φιλόλογος και αρχαιολόγος, Καθηγητής Αρχαιολογίας και Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, Μόνιμος Γενικός Γραμματεύς της Διεθνούς Ενώσεως Σπουδών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Δαμασκηνός (Παπανδρέου), Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως. Βλ. Παπανδρέου Δαμασκηνός.
Δεληγιάννης Ιωάννης (1920-1999, 1984). Καθηγητής Αστικού, Οικογενειακού, Κληρονομικού, Ενοχικού και Εργατικού Δικαίου, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Δελιβάνης Δημήτριος (1909-1997, 1984). Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην Οικονομική Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Δήμου Ραφαήλ (1892-1968, 1964). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Harvard.
Dupuy René Jean (1918-1997, 1987). Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Collège de France και των Πανεπιστημίων του Αλγερίου, της Μασσαλίας και της Νίκαιας. Ιδρυτής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Δικαίου της Ειρήνης και Αναπτύξεως του Πανεπιστημίου της Νίκαιας, Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, Πρόεδρος της Académie Mondiale pour la Paix, του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Ανωτάτων Διεθνών Σπουδών της Νίκαιας και του Γαλλικού Οργανισμού του Διεθνούς Δικαίου.
Ευρυγένης Δημήτριος (1925-1986, 1984). Καθηγητής Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου, Διευθυντής του Τομέα Διεθνών Σπουδών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής του Κέντρου Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου, Βουλευτής Επικρατείας (1974-1977) και Υφυπουργός Παιδείας (1974-1975).
Florovsky Georges (1900-1980, 1965). Καθηγητής Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Harvard, της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου, του Ορθοδόξου Ρωσικού Ινστιτούτου (Παρίσι) και της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής Σχολής της Νέας Υόρκης.
Freshfield Edwin Hanson (1904-1948, 1933). Ιστορικός του Δικαίου, Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Reigate.
Ζούμπος Αναστάσιος (1921-2012, 1987). Καθηγητής Συστηματικής Φιλοσοφίας, Διευθυντής του Φιλοσοφικού Σπουδαστηρίου, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, Ιδρυτής του Πειραματικού Σχολείου Πατρών, Πρόεδρος της Εταιρείας Αχαϊκών Μελετών και του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Πατρών.
Galbraith John Kenneth (1908-2006, 1993). Οικονομολόγος, πολιτικός και διπλωμάτης. Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Cambridge, Princeton και Harvard, Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ινδία.
Gaudemet Jean (1908-2001, 1975). Καθηγητής Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου των Πανεπιστημίων της Γκρενόμπλ, του Στρασβούργου και των Παρισίων.
Georgescu Valentin (1908-1995, 1977). Ρωμαϊστής και βυζαντινολόγος, Καθηγητής Ρωμαϊκού Δικαίου των Πανεπιστημίων της Λωζάννης και του Ιασίου.
Habsburg-Lorraine Otto, von (1912-2011, 1981). Ευρωβουλευτής, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Μπογκοτά.
Henderson George Patrick (1915-2004, 1974). Καθηγητής Φιλοσοφίας των Πανεπιστημίων Saint Andrew και Dundee.
Ιάκωβος (Κλεόμβροτος) Μητροπολίτης Μυτιλήνης. Βλ. Κλεόμβροτος Ιάκωβος.
Jerphagnon Lucien (1921-2011, 1996). Καθηγητής Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Caen.
Jowell Jeffrey (1939-2012, 2009). Καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Καζαμίας Ανδρέας (1927-2026, 1981). Καθηγητής Συγκριτικής Παιδαγωγικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Wisconsin των ΗΠΑ, Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Εκπαιδευτικός σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας των ΗΠΑ, Επιστημονικός συνεργάτης του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδος.
Κακλαμάνος Δημήτριος (1872-1949, 1947). Λόγιος, διπλωμάτης και δημοσιογράφος. Πρεσβευτής της Ελλάδος στο Λονδίνο.
Κακούρης Κωνσταντίνος (1919-2000, 1994). Σύμβουλος Επικρατείας, Δικαστής του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Συγγραφεύς δοκιμίων και άρθρων Θεωρίας του Κοινοτικού και Γενικού Δημοσίου Δικαίου. Πρόεδρος του Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας, Γενικός Επιθεωρητής των Διοικητικών Δικαστηρίων.
Κάλλιστος (Timothy Richard Ware), Μητροπολίτης Διοκλείας. Βλ. Ware Κάλλιστος.
Κεσσίδης Θεοχάρης (1920-2009, 1987). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας και του Κρατικού Ινστιτούτου Καλών Τεχνών.
Κλεόμβροτος Ιάκωβος (1907-1987, 1986). Θεολόγος και αρχαιολόγος, Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης και κατόπιν Μυτιλήνης.
Klibansky Raymond (1905-2005, 1970). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου MacGill του Μόντρεαλ, Πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Φιλοσοφίας.
Koschaker Paul (1879-1951, 1933). Ιστορικός του Δικαίου. Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λειψίας.
Κοτσίρης Λάμπρος (1934-2020, 1998). Καθηγητής Εμπορικού Δικαίου, Πρόεδρος του Τμήματος Νομικής στην Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1989-2005).
Κωνσταντινίδης Χρυσόστομος (1921-2006, 1996). Μητροπολίτης Μύρων και κατόπιν Εφέσου. Καθηγητής Δογματικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Πρόεδρος των Συνοδικών Επιτροπών του Οικουμενικού Πατριαρχείου επί των Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Ζητημάτων.
Λαδάς Στέφανος (1898-1976, 1940). Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Διευθυντής του Τμήματος Διεθνών Μελετών του Πανεπιστημίου του Harvard.
Λιάκουρας Παναγιώτης (1931-2016, 2003). Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Temple της Φιλαδελφείας (1963).
Lohmann Johannes (1895-1983, 1976). Καθηγητής Συγκριτικής Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας της Γλώσσας των Πανεπιστημίων Rostock, Βασιλείας και Freiburg.
Μανωλεδάκης Ιωάννης (1937-2011, 2003). Καθηγητής του Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μαρκεζίνης Βασίλειος (1944-2023, 1995). Καθηγητής Ευρωπαϊκού Ιδιωτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Καθηγητής Δικαίου Αστικών Αδικημάτων στο Trinity College του Cambridge και Αγγλοαμερικανικού Ιδιωτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Leiden. Το 2004 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη (Knight Bachelor) από την Βασίλισσα της Αγγλίας.
M’Bow Amadou-Mahtar (1921-2024, 1981) (ξ. ετ. 1983). Εκπαιδευτικός, Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού της Σενεγάλης.
Mélèse-Modrzejewski Joseph (1930-2017, 1985). Καθηγητής Ιστορίας του Δικαίου και Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου των Παρισίων, Ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Γαλλίας (CNRS).
Milliex Roger (1913-2006, 1982). Καθηγητής της γαλλικής γλώσσης και του γαλλικού πολιτισμού στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1936-1959). Μορφωτικός ακόλουθος στην Κύπρο (1959-1971). Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου της Γένουας (1971-1975). Πρόβαλε επίσης με πολυάριθμες μελέτες και άρθρα τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική διανόηση.
Μοδινός Πόλυς (Πολύδωρος) (1899-1988, 1985). Νομικός, συγγραφέας, διπλωμάτης. Πρόεδρος των Μικτών Δικαστηρίων της Αιγύπτου, Πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας της Αιγύπτου, Πρεσβευτής της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Γαλλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στο Βατικανό.
Montuori Mario (1921-2008, 1983). Καθηγητής Θεωρίας και Κριτικής των Αξιών και Ιστορίας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Ρώμης, Διευθυντής του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου της Αθήνας.
Oehler Klaus (1928-2020, 1977). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Princeton και του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών Dumbarton Oaks του Πανεπιστημίου του Harvard.
Παπανδρέου Δαμασκηνός (1936-2011, 1991). Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως (από το 2003). Πρώην Μητροπολίτης Ελβετίας (1982-2002). Προϊστάμενος του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Γενεύη, Καθηγητής Θεολογίας της Ρωμαιοκαθολικής Σχολής της Λουκέρνης.
Plantey Alain (1924-2013, 2006). Νομικός, Εισηγητής στο Conseil d’État (1950), Πάρεδρος (1956), Σύμβουλος (1974). Μέλος της Ακαδημίας των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών του Institut de France από το 1983.
Prete Pasquale, del (1911-1998, 1970). Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου και Δημοσίου Αρχαιοελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου των Πανεπιστημίων της Κατάνης και του Μπάρι, Πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Νορμανδικών Σπουδών.
Robertis Francesco-Maria, de (1910-1998, 1975). Καθηγητής Ρωμαϊκού Δικαίου της Διεθνούς Σχολής Συγκριτικού Δικαίου του Στρασβούργου.
Rostovtzeff Michel (1870-1952, 1933). Κοινωνιολόγος και Δημοσιονόμος, Καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Yale.
Rougemont Denis, de (1906-1985, 1977). Ιδρυτής και Καθηγητής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πολιτισμού, Καθηγητής του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης και του Πανεπιστημίου της Γενεύης.
Ρωσσίδης Ευγένιος (1927-2020, 2007). Νομικός, Υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ (1969-1973). Ιδρυτής του Αμερικανο-Ελληνικού Ινστιτούτου της Ουάσινγκτον.
Sartori Franco (1922-2004, 1990). Καθηγητής Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας, Πολιτικού Στοχασμού και Θεσμών του Πανεπιστημίου της Πάδουας.
Sauvy Alfred (1898-1990, 1989). Καθηγητής Κοινωνικής Δημογραφίας στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών και στο Collège de France, Διευθυντής του Ινστιτούτου Συγκυρίας, Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Δημογραφικών Μελετών.
Schwab Karl-Heinz (1920-2008, 1990). Καθηγητής Αστικού Δικαίου και Αστικού Δικονομικού Δικαίου, Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Erlangen, Πρόεδρος της Συνόδου της Ευαγγελικής-Λουθηρανικής Εκκλησίας της Βαυαρίας.
Schweitzer Albert (1875-1965, 1965). Θεολόγος, μουσικός, γιατρός και φιλάνθρωπος. Nobel Ειρήνης (1952).
Sciacca Michele (1908-1975, 1974). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Γένουας.
Σημίτης Σπύρος (1934-2023, 2002). Καθηγητής Εργατικού και Αστικού Δικαίου, καθώς και Πληροφορικής του Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Φραγκφούρτης.
Terré François (1930-2024, 1992). Καθηγητής Αστικού Δικαίου, Νομικής Κοινωνιολογίας και Γενικής Θεωρίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Paris II), Πρόεδρος της Γαλλικής Ενώσεως Φιλοσοφίας του Δικαίου.
Τζερμιάς Παύλος (1925-2016, 2000). Πολιτειολόγος και δημοσιογράφος, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων της Ζυρίχης και του Freiburg.
Τζωρτζάτος Βαρνάβας (1918-1985, 1982). Μητροπολίτης Κίτρους Πιερίας. Επίτιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου.
Τουρτόγλου Μενέλαος (1921-2013, 1984) (τ. μ. 2005).
Volterra Edoardo (1904-1984, 1975). Καθηγητής Ρωμαϊκού και Αρχαίου Ελληνικού Δικαίου των Πανεπιστημίων Ρώμης, Πίζας, Πάρμας και Βολωνίας, Πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας.
Ware Κάλλιστος (Timothy Richard) (1934-2022, 2007) (Θεολογίας). Μητροπολίτης Διοκλείας. Καθηγητής της Ορθοδόξου Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1966-2001).
Weiss Egon (1880-1964, 1933). Νομομαθής και ιστορικός του Δικαίου, Καθηγητής του Γερμανικού Πανεπιστημίου της Πράγας.
Wenger Leopold (1874-1953, 1933). Καθηγητής Δικαίου του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Westerink Leendert Gerrit (1913-1990, 1990). Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Επισκέπτης Καθηγητής στο Collège de France και στο Πανεπιστήμιο του Harvard.
Whitlam Gough Edward (1916-2014, 1992). Μέλος του Δ.Σ. της UNESCO, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων του Σίδνεϋ, της Καμπέρα και του Harvard, Πρόεδρος του Εθνικού Μουσείου της Αυστραλίας. Πρωθυπουργός της Αυστραλίας (1972-1975).
Woitrin Michel (1919-2008, 1996). Καθηγητής Μακροοικονομικής Ανάλυσης, Θεωρίας Διεθνούς Εμπορίου και Δημογραφίας του Φλαμανδικού Πανεπιστημίου της Louvain.
Wolf Erik (1902-1977, 1976). Καθηγητής Γενικής Θεωρίας του Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Freiburg.
Wolff Hans Julius (1902-1983, 1975). Καθηγητής Ρωμαϊκού και Αστικού Δικαίου των Πανεπιστημίων του Παναμά, της Οκλαχόμα και του Freiburg.
Φραγκίστας Χαράλαμπος (1905-1976, 1933). Καθηγητής Πολιτικής Δικονομίας, Αστικού Δικαίου και Διεθνούς Ιδιωτικού Δικαίου και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Φραντζεσκάκης Φωκίων (1910-1992, 1964). Διεθνολόγος, Καθηγητής του Κέντρου Συγκριτικού Δικαίου και Διευθυντής του Ινστιτούτου Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων, Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Χλωρός Αλέξανδρος (1926-1982, 1976). Καθηγητής Αγγλικού Δικαίου, Συγκριτικής των Ξένων Δικαίων, Γενικής Θεωρίας και Φιλοσοφίας του Δικαίου της Νομικής Σχολής, Διευθυντής
του Κέντρου Ευρωπαϊκού Δικαίου και Κοσμήτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Χρυσόστομος (Κωνσταντινίδης). Μητροπολίτης Εφέσου. Βλ. Κωνσταντινίδης Χρυσόστομος.
Ziebarth Erich (1868-1944, 1933). Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου.