Θερμοδυναμική Ανάλυση και Μοριακή Προσομοίωση των Υλικών
Ο Δώρος Θεοδώρου αφυπηρέτησε πρόσφατα ως Καθηγητής Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ και Διευθυντής της Ερευνητικής Ομάδας Υπολογιστικής Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων και αλγορίθμων για την κατανόηση και πρόβλεψη σχέσεων δομής–ιδιοτήτων–επεξεργασίας–επιδόσεων υλικών. Η ομάδα του αναπτύσσει στρατηγικές θερμοδυναμικής ανάλυσης και μοριακής προσομοίωσης σε πολλαπλές κλίμακες μήκους και χρόνου, αξιοποιώντας τη στατιστική μηχανική, τα φαινόμενα μεταφοράς και τη μηχανική του συνεχούς.
Στο ερευνητικό του έργο περιλαμβάνονται οι πρώτες ατομιστικές προσομοιώσεις για την πρόβλεψη δομής και ελαστικών σταθερών υαλωδών αμόρφων πολυμερών. Ερμήνευσε τη δομική χαλάρωση και την πλαστική παραμόρφωση υαλωδών υλικών ως μεταβάσεις μεταξύ τοπικών ελαχίστων στην υπερεπιφάνεια δυναμικής ενέργειας. Ανέπτυξε αποδοτικές μεθόδους Monte Carlo μεταβλητής συνδεσιμότητας για την εξισορρόπηση πολυμερικών τηγμάτων μεγάλου μοριακού βάρους, ανέλυσε τοπολογικά τις διαπλοκές αλυσίδων και πρότεινε μεσοσκοπικές προσεγγίσεις για την πρόβλεψη της ρεολογικής συμπεριφοράς τους. Μελέτησε τη θερμοδυναμική και δυναμική επιφανειών πολυμερών και διεπιφανειών με στερεά υποστρώματα, αναπτύσσοντας μεθόδους πρόρρησης και ενίσχυσης της συγκόλλησης. Με βάση τη θεωρία αυτοσυνεπούς πεδίου προέβλεψε αλληλεπιδράσεις και φασική συμπεριφορά επιφανειακά τροποποιημένων νανοσωματιδίων σε πολυμερικές μήτρες και διαμόρφωσε μεθοδολογίες για τη βελτιστοποίηση μηχανικών ιδιοτήτων νανοσυνθέτων. Επιπλέον, ανέπτυξε στρατηγικές Monte Carlo και μοριακής δυναμικής για την πρόβλεψη θερμοδυναμικής ρόφησης και διαχυτοτήτων ρευστών και μιγμάτων σε νανοπορώδη υλικά, όπως είναι οι ζεόλιθοι, ενώ αξιοποίησε τη θεωρία μεταβατικών καταστάσεων για την πρόβλεψη διαπερατότητας πολυμερών από αέρια.
Πολλές από τις μεθόδους του έχουν ενσωματωθεί σε διεθνώς χρησιμοποιούμενα λογισμικά. Η ομάδα του συνεργάζεται στενά με τη βιομηχανία, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη υλικών με βελτιωμένες επιδόσεις και μειωμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1957, αποφοίτησε ως Salutatorian από το Κολλέγιο Αθηνών (1976) και πρώτος από τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ (1982). Έλαβε Master of Science (1983) και διδακτορικό (1985) από το MIT. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του πορεία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Berkeley ως Assistant Professor (1986), προάχθηκε σε Associate Professor (1990) και Full Professor (1994), ενώ διετέλεσε συνεργαζόμενος καθηγητής στο Center for Advanced Materials του Lawrence Berkeley Laboratory. Το 1995 επέστρεψε στην Ελλάδα ως Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών και συνεργαζόμενο μέλος ΔΕΠ στο ΕΙΧΗΜΥΘ/ΙΤΕ, καθώς και συνεργαζόμενος ερευνητής στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». Το 2002 εντάχθηκε στο ΕΜΠ.
Έχει επιβλέψει 41 διδακτορικά (και 3 σε εξέλιξη), 28 μεταπτυχιακές εργασίες, 62 διπλωματικές (και 1 σε εξέλιξη), 28 μεταδιδακτορικούς ερευνητές και έχει φιλοξενήσει 17 επισκέπτες ερευνητές. Πολλοί απόφοιτοι της ομάδας του κατέχουν σήμερα εξέχουσες θέσεις σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες διεθνώς.
Το δημοσιευμένο έργο του περιλαμβάνει 211 ερευνητικά άρθρα, 33 κεφάλαια σε βιβλία και ανασκοπήσεις, καθώς και τα βιβλία Simulation Methods for Polymers, Diffusion in Nanoporous Solids και Multiscale Modelling of Polymers. Το έργο του έχει συγκεντρώσει περίπου 21.500 αναφορές (h=76 κατά Google Scholar). Έχει δώσει 171 προσκεκλημένες ομιλίες σε διεθνή συνέδρια, 102 σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα και 31 σε εργαστήρια της βιομηχανίας.
Έχει τιμηθεί με πλήθος διεθνών διακρίσεων, μεταξύ των οποίων το Presidential Young Investigator Award (NSF, 1988-1992), το Επιστημονικό Βραβείο Μποδοσάκη (1996), το Danckwerts Lectureship (2006), το βραβείο D. Medema (2009), το Bird- Stewart-Lightfoot Lectureship (2013), το John M. Prausnitz Award και το John M. Prausnitz AIChE Institute Lecture (2016), το European Materials Medal (2017), το DSM Life Time Achievement Award (2018), το Guggenheim Medal (2018), το FOMMS Medal (2022) και το Warren K. Lewis Lectureship του MIT (2023). Το 2015 εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών των ΗΠΑ (NAE).
Έχει υπηρετήσει ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο πρόγραμμα κινητικότητας ερευνητών της ΕΕ (1995-2004), ως μέλος του ΕΣΕΤ (2010-2013) και του ΕΣΕΤΕΚ (2020-2023), καθώς και των επιτροπών PE8 και PE11 του ERC. Είναι αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μποδοσάκη.